งใด ปินปักผม ต่างหูหรือว่ากำไลเจ้าคะ”
สตรีขมวดคิ้วเบาๆ “ได้ทุกอย่าง”
เจียงซื่อถามต่อ “ฮูหยินสวมใส่เองหรือจะมอบให้ผู้อื่นเจ้าคะ หากว่าจะมอบให้ผู้อื่น ไม่ทราบว่าผู้รับของขวัญอายุเท่าไหร่แล้วเจ้าคะ”สตรียิ้ม “มอบให้ผู้อื่น หลานสาวฝังมารดาของข้าจะมาในอีกไม่กี่วัน ข้าอยากเตรียมของขวัญต้อนรับสักสองชิ้น แล้วอายุ”
สตรีมองเจียงซื่อหนึ่งที ยิ้มและกล่าว “ประมาณคุณหนูนี่ล่ะ”
เจียงซื่อฟังเสร็จพลางพอมีแผนในใจ นางกวาดสายตาและหยุดอยู่ที่เครื่องประดับเหล่านั้นเสร็จก็เลือกออกมาได้สามชิ้นอย่างรวดเร็ว
ชิ้นแรกคือแถบคาดศีรษะลวดลายเส้นใบหลิวสีแดงทอง ชิ้นที่สองคือต่างหูลูกปัดมรกตประดับหยกแดง และอีกหนึ่งชิ้นคือดอกไม้ผ้าประดับมุกหนึ่งกล่อง“คุณหนูชอบสิ่งนี้หรือไม่” สตรีถามอย่างสงสัย
เจียงซื่อยิ้มและกล่าว “อายุเช่นข้าหากปักปินระย้าคงจะเกินตัวไปหน่อย แถบคาดศีรษะชิ้นนี้ดูเหมาะสมและไม่เสียเกียรติ เวลามอบเป็นของขวัญให้ใครก็ไม่เกิดความผิดพลาดแน่นอนแต่คนที ่ฮูหยินจะมอบให้เป็นหลานสาวของท่านเอง ก็ไม่จำเป็นต้องเป็นของแพงเสมอไป ข้าว ่าต่างหูลูกปัดมรกตประดับหยกแดงกับดอกไม้ผ้าประดับมุกกล่องนี้ แม่นางคนนั้นน่าจะชอบเจ้าค่ะ…”
เจียงซื่อพูดความคิดของตนอย่างใจเย็น ส่วนสตรีนั้นแอบมองนางอย่างละเอียด นางยิ่งมองรอยยิ้มบนใบหน้าก็ยิ่งชัดเจน “ขอบใจเจ้ามากหากไม่ได้ความช่วยเหลือจากเจ้า วันนี้ข้าคงเลือกไม่ถูกจริงๆ”
“ฮูหยินเกรงใจมากไปแ
