าวคนโตแต่งงานไปแล้วก็ปล่อยให้เป็นเช่นนั้นไป ในอนาคตหากว่าบุตรชายกล้ารับอนุภรรยาเข้ามาไว้เขาจะฟาดลูกไม่รักดีให้ได้สติด้วยฝั่ามือของตัวเองแล้วค่อยว่ากันต ่อไป แต่ซื่อเอ๋อร ์ หากว่าจะแต่งงานก็ต้องแต่งงานกับชายที่รักเดียวและใจเดียวกับนาง มิฉะนั้นมิสู ้ให้เขาเลี้ยงดูนางตลอดไปที่เรือนยังจะดีเสียกว่า อย่างน้อยก็ไม่ต้องทนลำบากในภายภาคหน้า
ใช่ สำหรับเจียงอันเฉิงที่รักบุตรสาวดุจไข่มุกล้ำค่านั้น ถึงฝั่ายชายจะมีข้อดีเป็นพันๆ ข้อก็ไม่สำคัญเท่ากับข้อนี ้
เจินซื่อเฉิงฉลาดเพียงไหน เมื่อเห็นชัดเจนแล้วว่าเจียงอันเฉิงใจเต้น เขาจึงลูบเคราขึ้นมาอย่างดีใจ
งานแต่งนี้ สำเร็จแล้วถึงแปดเก้าส่วน
เจียงอันเฉิงยังมีสติ เขาไตร่ตรองได้ครูหนึ่งจึงกล่าว “ภรรยาของข้าด่วนจากไป ลูกสาวคนเล ็กก ็เป็นคนมีความคิดเป็นของตัวเองสูง เรื่องนี้ข้าคงต้องถามความเห็นของนางก่อนแล้วว่ากันอีกที”เจินซื่อเฉิงชะงัก ตามด ้วยการพยักหน้า “แน่อยู่แล้วล่ะ”
ถึงว่าคุณหนูเจียงเป็นคนมีความคิดเป็นของตัวเอง ที่แท้นางมีบิดาที่ไม่เหมือนใครนี่เอง
คิดไปคิดมา ตนก็เป็นบิดาที่ไม่เหมือนใครเช่นกันเจินซื่อเฉิงพลางรู้สึกดีต่อเจียงอันเฉิงมากยิ่งขึ้น
เจียงอันเฉิงร่ำลาเจินซื่อเฉิงเสร็จก็กลับมาจวนตงผิงปั ๋ว เขาเรียกเจียงซื่อมาที ่ห้องหนังสืออย่างตื่นเต้น
