ธิ์ แล้วดูดซับมาเป็นพลังของตนเองได้โดยตรง
“จะ… จัดการเรียบร้อยแล้ว?”
สวีหมิงอ้าปากค้าง นัยน์ตาเบิกกว้างด้วยความเหลือเชื่อ
นั่นหมายความว่า ท่านอาจารย์สังหารยอดฝีมือระดับจินตานของตระกูลหลินไปแล้วงั้นรึ?
ระดับสร้างรากฐาน สังหารจินตาน! นี่มันเรื่องเหนือสามัญสำนึกเกินไปแล้ว!
ทว่าในจังหวะนั้น หางตาของเขาก็เหลือบไปเห็นเงาร่างที่คุ้นเคย
หลินซื่อ!
มันกำลังนั่งตัวสั่นงันงกอยู่กับบ่าวรับใช้
ทันทีที่เห็นใบหน้านั้น เลือดในกายของสวีหมิงก็เดือดพล่าน เพลิงโทสะและความเคียดแค้นที่อัดอั้นมานานระเบิดออกมาอย่างรุนแรง
“หลินซื่อ!!”
เสียงคำรามของเขาเต็มไปด้วยจิตสังหาร
จางอวิ๋นเลิกคิ้วเล็กน้อย “หมิงเอ๋อร์ เจ้ารู้จักสองคนนี้รึ?”
“ท่านอาจารย์…”
สวีหมิงกำหมัดแน่น กัดฟันกรอดจนเส้นเลือดปูดโปน “เป็นพวกมัน… เป็นพวกมันที่ช่วงชิงรากวิญญาณข้า และสังหารท่านพ่อท่านแม่ของข้า!!”
“หืม?”
จางอวิ๋นหรี่ตาลง ประมวลผลเรื่องราวทันที “ถ้าอย่างนั้น ที่พวกมันตามมา ก็เพราะพุ่งเป้ามาที่เจ้าน่ะสิ?”
“ท่านอาจารย์ ศิษย์ขอโทษ!”
เมื่อตระหนักได้ สวีหมิงก็รีบคุกเข่าลง สีหน้าเต็มไปด้วยความสำนึกผิด “เป็นศิษย์ที่นำภัยมาสู่ท่าน ทำให้ท่านต้องพลอย...”
“พลอ
