ิ่ง “พึงระมัดระวังในวาจาและการกระทำเป็นคนสุภาพและประหยัดมัธยัสถ์ ให้ความเคาพต่อพี่น้องและมิตรสหาย คุณสมบัติเหล่านี้ อย่าลืมเด็ดขาด!”
“น้อมฟังคำสอนของเสด็จพ่อ”
เหล่าองค์ชายเข้าใจสักที ว่าจุดประสงค์ที่เรียกมาลงโทษด้วยการคุกเข่าคือให้พึงระมัดระวังในวาจาและการกระทำ เป็นคนสุภาพและประหยัดมัธยัสถ์ ให้ความเคาพต่อพี่น้องและมิตรสหาย
นี่เสด็จพ่อกำลังสงสัยว่าคนที่ทำร้ายเหล่าชีคือหนึ่งในพวกเขา พูดไปพูดมาก็เพื่อบอกเป็นนัยน์ๆว่าอย่าหาทำอีกนี่ถึงเรียกว่าประสบภัยที่ไม่มีเค้าลาง!
ภายในใจของเหล่าองค์ชายพลันเกิดความคิดนี้ขึ้นมาพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย แต่พอเห็นองค์ชายห้าที่ร้องห่มร้องไห้ ก็รู้สึกโล่งใจ
มีตัวเปรียบเทียบสิถึงจะดี เมื่อเทียบกับพวกเขาเห็นชัดแล้วว่าเปั้าหมายหลักที่เสด็จพ่อสงสัยคือเจ้าห้า
“ออกไปกันเถอะ ไท่จื่อ…เจ้าอยู่ก่อน!”
วินาทีนี้ สภาพจิตใจของเหล่าองค์ชายเหมือนจะดีขึ้นเล็กน้อยอืม ขอแค่ไท่จื่อซวย พวกเขาก็สบายใจ
ไท่จื่อ “…” ซวยท้างงปี คงต้องหาวันไปถวายธูปสักหน่อยแล้ว!
