แล้วละครก็มาถึงตอนจบ ท่านปั้าสะใภ้กวาดสายตามองคนตระกูลเซี่ยอย่างดูถูก นางเดินเข้าไปโอบกอดเซี่ยชิงเหยาและเอ่ยปลอบ “ชิงเหยามีลุงกับปั้าสะใภ้อยู่ หากเจ้าไม่ได้รับความเป็นธรรมก็บอกพวกเรา กับคนชั่วคิดร้ายเช่นนั้นไม่ต้องไปเกรงใจ”
เซี่ยชิงเหยาปลีกตัวออกจากมือของปั้าสะใภ้แล้วตอบนิ่งๆ “เจ้าค่ะ”
ปั้าสะใภ้ถึงกับทำตัวไม่ถูก
มีคนไม่น้อยแอบดูถูกอยู่ภายในใจ ใครกันนะที่อาการอี้เจิ้งกำเริบในห้องทำพิธีศพแล้วพูดเรื่องราวน่าอับอายออกมามากมาย ตอนนี้กลับแสร้งเป็นคนดีจิตใจงาม
ภายใต้แสงสว่าง ปั้าสะใภ้กลับนิ่งสงบ
เป็นมนุษย์ย่อมกลัวการถูกเปรียบเทียบ เดิมทีนางกับปาไท่ไท่ทำเรื่องขายหน้าพร้อมกัน นางจึงไม่สะดวกที่จะพูดเท่าไหร่ แต่ใครให้ปาไท่ไท่สองสามีภรรยาปลอมเป็นผีมาทำร้ายคนกันเล่า แต่ในเวลานี้ ด้วยความที่นางเป็นญาติฝั่ายหญิงของหย่งชังปัวฮูหยิน นางจึงควรก้าวออกมาและพูดอะไรสักหน่อย
คำพูดปราชดปราชันของปั้าสะใภ้นั้น คนตระกูลเซี่ยไม่สามารถโตกลับได้เลย ทำได้เพียงรู้สึกแย่และโกรธสองสามีภรรยาคู่นั้นอยู่ภายในใจ
เวลานั้นเซี่ยอินโหลวประสานสองมือให้กับทุกคน“ท่านลุง ท่านอา ท่านปั้าและท่านอาสะใภ้ทุกท่าน ข้ากับน้องสาวไม่ใช่เด็กที่ไม่มีความเคารพต่อผู้อาวุโสและยิ่งไม่ใช่คนที่ไม่เห็นแก่ความสัมพันธ์ของคนในตระกูล วันนี้พวกข้าสองคนถูกบีบบังคับจนต้องตัดสินใจทำเช่นนี้ จากนี้ไป ค่าใช้จ่ายต่างๆ ของหอบรรพชน สำนักศึกษาตระกูล เมื่อตอนท
