าแปลกๆ จึงเอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจ “เด็กคนนี้นี่ เดิมการแต่งงานก็เป็นเรื่องที่ดีอยู่แล้ว จะให้สาบานอะไรกัน…”
เซี่ยชิงเหยาหันขวับไปพูดกับปั้าสะใภ้ “ท่านปั้าสะใภ้ เช่นนั้นข้าจะเลือกพี่รอง”
อาสะใภ้แปดได้ยินก็ร้อนใจ รีบยกมือขึ้นมาข้างหนึ่งแล้วพูดขึ้น “ข้าสาบานว่า พวกเราหวังดีต่ออินโหลวจริงๆ ไม่ได้เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัว…”
ปั้าสะใภ้คิดว่าคงเป็นเพราะเซี่ยชิงเหยาเสียทั้งพ่อและแม่ไปอย่างกะทันหันจึงยังไม่ได้สติ ทำอะไรจึงไร้สาระไม่มีเหตุผล ทว่าเป็นเพราะยังไม่ได้สตินี่แหละ เด็กคนนี้ถึงได้ทำอะไรก็ได้ และเพื่อไม่ให้อาสะใภ้แปดได้อะไรมาง่ายๆ จึงยกมือขึ้นมาอย่างไม่ยอมแพ้
ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องมาเถียงกับเด็กที่ไร้เหตุผลคนนี้ ควรแย่งการตำแหน่งตัวตั้งตัวตีในการจัดงานแต่งงานมาให้ได้ถึงจะถูก
ในความคิดของปั้าสะใภ้คิดว่ามีเพียงแค่คนของทั้งสองตระกูลในเพิงเซ่นไหว้ศพที่รับรู้เรื่องนี้เท่านั้น ไม่ว่าจะเถียงกับอาสะใภ้แปดหรือสาบานตอนนี้จึงไม่ถือเป็นเรื่องน่าอายมีคนมากมายหลังจากพ่อกับแม่เสียพี่น้องก็แตกคอกัน คนเราน่ะ เมื่อเจอผลประโยชน์แล้วไม่แก่งแย่งนั่นคือคนโง่ รอลูกสาวของนางได้เป็นปัวฮูหยินเมื่อไหร่ คนอื่นก็จะเห็นเพียงแค่หน้าตาความสง่างามของลูกสาวนาง ใครจะยังสนใจเรื่องพวกนี้กัน
ขณะที่ทั้งสองยื้อแย่งกันสาบาน ท้องฟั้าก็เปลี่ยนเป็นสีดำขลับ เดิมเพิงเซ่นไหว้ศพที่สว่างจ้า ตอนนี้ราวกับมีก้อนสีดำขนาดมหึมาวางทับลงมา พลันมืดค
