งช่วยอนุเหมยวางแผนทำร้ายนายหญิง หรือปกปิดความผิดให้อนุเหมยนั้นจึงต่ำมากเจินซื่อเฉิงมองไปยังเฉาอวิ๋น ถามคำถามเดียวกันว่า “เมื่อคืนเจ้านอนไปยามใดหรือ”
เฉาอวิ๋นเงียบไปนานจึงได้เอ่ยขึ้นว่า “ยามไฮ่”
สาวใช้คนสนิทของเฉาอวิ๋นก็มีสองคนเช่นกัน แต่สาวใช้สองคนนี้พอได้ยินเจินซื่อเฉิงถามอนุว่าเข้านอนยามใดก็หันมองหน้ากันอย่างอดไม่ได้
หย่งชังปัวแค่นเสียงเย็น
สาวใช้สองนางก้มหน้าลง เอ่ยเป็นเสียงเดียวกันว่า “เมื่อคืนอนุหลับนอนอยู่คนเดียวเจ้าค่ะ”
ประโยคนี้เอ่ยออกไป สายตาที่ทุกคนมองไปยังเฉาอวิ๋นก็พลันลุ่มลึกขึ้น กระทั่งมีคนไม่น้อยต่างนึกไปถึงเรื่องที่เฉาอวิ๋นแท้งเมื่อสามปีก่อน
สาวใช้อุ่นเตียงทั้งสองไม่มีการเคลื่อนไหวมาหลายปี ข่าวการตั้งครรภ์ของเฉาอวิ๋นแพร่สะพัดออกมาทั่วทั้งจวนก็ต่างวิพากษ์วิจารณ์กันใหญ่คิดว่าในที่สุดเฉาอวิ๋นก็อดทนจนสำเร็จแล้วตำแหน่งอนุอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมแน่ ใครจะรู้ว่าไม่ทันไรฮูหยินก็ล้มปั่วยลง ท่านปัวกลัวว่าจะกวนใจฮูหยินจึงได้สั่งให้คนไปทำแท้งให้เฉาอวิ๋นโดยไม่ลังเล
แต่นั้นมาเสียงร้องไห้ของเฉาอวิ๋นก็ลอยมาจากเรือนด้านข้างฝังตะวันตกเสมอ นางต้องมีใจเคียดแค้นแน่ ดังนั้นจึงได้ทำร้ายฮูหยินจนตาย
เมื่อสามปีก่อนเซี่ยชิงเหยารู้ความมากแล้ว ยามนี้นึกย้อนไปถึงเรื่องเหล่านั้นก็ก้าวเข้าไปถามอย่างอดไม่อยู่ว่า “อนุอวิ๋น เจ้าเป็นคนทำร้ายแม่ข้าจริงหรือ”
เฉาอวิ๋นมองเซี่ยชิงเหยาด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไม่พู
