่” เจินซื่อเฉิงเอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง
ซย่าอวี่ดูลังเลเล็กน้อย
เจินซื่อเฉิงจึงมองไปทางเซี่ยชิงเหยาเซี่ยชิงเหยารับรู้ได้ทันที นางจึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “ซย่าอวี่ เพียงแค่เจ้ากล่าวตามความจริง จะไม่มีผู้ได้ถือโทษเจ้า”
ซย่าอวี่จึงเงยหน้าขึ้นมา ดวงตาของนางดูเป็นกังวลเล็กน้อยกล่าวว่า “เป็นจริงดังที่คุณหนูกล่าวไว้ ฮูหยินปฏิบัติต่อพวกเราอย่างดีเสมอมาและไม่เคยใช้น้ำเสียงอันแหลมคมดุด่าพวกเราเลย เพียงแต่ว่าเมื่อไม่กี่วันก่อน…”
ซย่าอวี่ชะงักลงเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “เมื่อไม่กี่วันก่อนสังเกตจากท่าทางของชิวลู่แล้วดูเหมือนจะถูกตำหนิจริงๆ เจ้าค่ะ”
“หลังจากที่เจ้าเข้าไปด้านใน ฮูหยินได้เอ่ยอันใดกับชิวลู่หรือไม่”
“ฮูหยินสั่งให้ชิวลู่ออกไป”
“น้ำเสียงผิดปกติไปจากเดิมหรือไม่”
“ในตอนนั้นน้ำเสียงของฮูหยินดูเยือกเย็นเล็กน้อย เมื่อชิวลู่ได้ยินก็ได้รีบเดินออกไปอย่างรวดเร็ว”
เจินซื่อเฉิงน้ำมือขึ้นลูบเคราของตน
การที่ฮูหยินตำหนิติเตียนสาวรับใช้ จะทำให้นางนำไปเก็บเป็นความคับแค้นใจถึงขั้นลงมือฆ่านายหญิงได้หรือไม่ หลังจากที่นางฆ่าฮูหยินเรียบร้อยแล้วจึงตัดสินใจฆ่าตัวตายเพื่อรับโทษแล้วกระโดดน้ำอย่างนั้นหรือ
สตรีผู้ชันสูตรศพเดินทางเข้ามารายงานว่า “ใต้เท้าเจ้าคะ ผู้ตายมีดินโคลนอยู่ในจมูก เบื้องต้นคาดเดาว่านางจมน้ำตาย ไม่ใช่ถูกผลักลงไปในน้ำหลังจากสิ้นใจ”
เจินซื่อเฉิงพยักหน้าแล้วหันไปกล่าวกับหย่งชังปัวว่า “บัดนี้มีควา
