ิดว่านางมาฉลองวันเกิดให้เขาไหมนะและไม่แน่อาจคิดไปไกลว่านางให้ความสำคัญแก่เขา จากนี้ไปก็ยิ่งได้คืบเอาศอกน่ะสิ…
คุณหนูเจียงกำลังลังเล แล้วเสียงประตูก็ดังแอ๊ด
เมื่อได้เผชิญหน้ากับผู้มีตาข้างเดียว อาหมานก็อดไม่ได้ที่จะทำให้มีชีวิตชีวามากยิ่งขึ้น “คุณชายอวี๋อยู่หรือไม่”
“ไม่อยู่…”
“อยู่!”
คนเฝั้าประตูกับหลงต้านเอ่ยตอบพร้อมกันแต่คำตอบไม่เหมือนกัน หลังจากสองคนนั้นพูดจบก็หันหน้าสบตาซึ่งกันและกัน
อาหมานชะงักงงงวย “สรุปว่าอยู่หรือไม่อยู่”
“โฮ่งง…” สุนัขตัวใหญ่หนึ่งตัวผลักหลงต้านออกและปรากฏตัวขึ้น
อาหมานได้สติจึงถอยหลังหนึ่งก้าว
ให้ตายเถอะ ความสามารถของสุนัขตัวนี้ นางเคยสัมผัสมาแล้ว นางไม่กล้ายุ่งด้วยเลย!
เอ้อร์หนิวเดินผ่านอาหมาน เดินไปกัดกระโปรงเจียงซื่อไว้และดึงกลับเข้ามา
มนุษย์โง่พวกนี้ เจ้านายจะอยู่หรือไม่อยู่มันสำคัญตรงไหน ต้องพานางเข้าไปให้ได้ก่อนสิแล้วค่อยว่ากันอีกที————————[1] ให้ถ่านวันหิมะตก เป็นสำนวนจีนมีความหมายว่าให้ความช่วยเหลือในยามที่คนคับขันได้อย่างทันท่วงที
