ใต้เท้าเจินก็คือผู้บัญชาการที่ตัดสินคดีราวกับเทพเซียนที่วัดหลิงอู้งั้นหรือ
เจียงซื่อตกใจ แต่ไม่นานก็คิดออกอีกครั้ง
เดิมทีนางสงสัยว่าผู้บัญชาการทหารประจำอำเภอในเมืองเล็กๆ คนหนึ่งมีความสามารถเช่นนี้ได้อย่างไร หากเขาเป็นเจินชิงเทียน ก็ไม่แปลกแล้ว
ใต้เท้าเจินน่าจะเดินผ่านที่นั่นมาพอดี พอเห็นว่ามีคดีเกิดขึ้นก็แสดงตัวในฐานะผู้บัญชาการทหารประจำอำเภอสำหรับราษฎรแล้ว ใต้เท้าชิงเทียนนั้นยังเทียบไม่ได้กับผู้บัญชาการทหารประจำอำเภอที่ตัดสินคดี
ตอนนี้พอมาคิดดูแล้ว ผู้ใต้บังคับบัญชาข้างกายผู้บัญชาการทหารประจำอำเภอคนนั้นยังบอกอีกว่าฆาตกรมักจะกลับคืนสู่ที่เกิดเหตุ ประสบการณ์เช่นนี้ใช่ว่าจะมีเจ้าหน้าที่ของทางการทั่วไปจะมีได้
ที่แท้เวลานี้อวี้ชียังไม่รู้จักใต้เท้าเจิน
“ข้างกายใต้เท้าเจินมีผู้มีความสามารถมากมายเจ้าไปบอกเขาว่าอย่าให้ผู้ใดล่วงรู้ได้”“คุณหนูวางใจได้” เหล่าฉินรับคำสั่งของเจียงซื่อเสร็จก็ประสานมือเดินจากไป
เจินซื่อเฉิงเข้าเมืองหลวง เพิ่งมาถึงศาลาว่าการในเมืองหลวงก็รับคดีใหญ่เรื่องหนึ่ง วันนี้พี่ชายของพระสนมคนโปรดสิ้นพราชนม์ที่จุดพักรถฮ่องเต้ทรงกริ้วมาก จึงสั่งให้อธิบดีกรมกฎหมายสามเหล่ารวมถึงผู้ตรวจการศาลาว่าการแห่งพระนครร่วมกันตรวจสอบคดีนี้
เจินซื่อเฉิงสมแล้วที่เป็นใต้เท้าชิงเทียนที่ชาวบ้านยกย่อง เพิ่งจะเข้ารับตำแหน่งก็เจอคดีที่ยุ่งยากเช่นนี้ ขณะกำลังยุ่งยากอยู่นั้นก็ยังไม่ลืมจัดหาที่ให้เต้
