าหู้ไซซีซิ่วเหนียงจื่อปักหลักให้เรียบร้อยระหว่างที่สืบคดีก็ไปหาเพื่อตรวจสอบเรื่องลูกสาวของซิ่วเหนียงจื่อที่หายตัวไปอย่างละเอียด
“อาซ้อบอกว่าลูกสาวมาเข้าฝัน ความจริงเรื่องนี้มันแปลกเกินไป…” เจินซื่อเฉิงใคร่ครวญ
แม้ว่าเขาจะกล้าตัดสินใจเพื่อปราชาชน แต่เขาก็ไม่ได้โง่เง่า มิฉะนั้นเขาคงไม่มาอยู่ในตำแหน่งปัจจุบันนี้
ผู้ตรวจการศาลาว่าการแห่งพระนครเป็นถึงขุนนางระดับสาม
ดูจากการกระทำฟังคำพูดของเขา และจากประสบการณ์หลายปี เจินซื่อเฉิงรู้สึกว่าแม้ว่าคำพูดของซิ่วเหนียงจื่อจะแปลกประหลาด แต่ก็น่าเชื่อถืออยู่หลายส่วน
มีแต่ความน่าเชื่อถือยังไม่เพียงพอที่จะกระทำการบุ่มบ่ามได้
ซิ่วเหนียงจื่อกล่าวหาซื่อจื่อของฉังซิงโหว ไม่มีหลักฐานแต่จะวิ่งไปขุดดินที่จวนฉังซิงโหวเพื่อหาศพ นั่นก็เท่ากับจะผู้ตรวจการราชสำนักเลื่อยขาเก้าอี้
“ใต้เท้า ข้าน้อยมีหลักฐานเจ้าค่ะ!”เจินซื่อเฉิงตาเป็นประกาย “เอ่อ อาซ้อมีหลักฐานอะไร”
ซิ่วเหนียงจื่อแบมือออก ปรากฏว่าเป็นปินทองแดงอยู่บนฝั่ามือ
“ใต้เท้า ท่านดูสิเจ้าคะ ปินทองแดงนี้นิวนิวสวมใส่มาตลอด นิวนิวได้เข้าฝันให้ข้าน้อยและปรากฏตัวบนพื้นบ้าน ใต้เท้าเจ้าคะ ข้าน้อยมิได้เสียสติฟันเฟือน หรือวิปลาสแต่อย่างใด นิวนิวถูกคนฆ่าตายและมาเข้าฝันข้าจริงๆ ท่านโปรดเชื่อข้าเถอะเจ้าค่ะ” ซิ่วเหนียงจื่อคุกเข่าลงโดยไม่สนใจใครนางโขกศีรษะคารวะเจินซื่อเฉิง
นางโขกศีรษะครั้งแล้วครั้งเล่า หน้าผากกระทบพื้นท
