ขาตัวสั่น
อวี้จิ่นอดมองไม่ได้ สังเกตถึงเจตนาของเอ้อร์หนิว
หลายวันมานี้ออกไปไม่ได้พาเอ้อร์หนิวออกไปด้วย เกิดอะไรขึ้นกับมันนะ
โฮ่งโฮ่ง! เมื่อเห็นว่าเจ้านายไม่เข้าใจมัน เอ้อร์หนิวก็ใช้หางขนาดใหญ่ตบพื้น ฝุั่นฟุั้งกระจายทันที
ในที่สุดหลงต้านก็ทนดูไม่ได้ จึงคาดเดาอย่างกล้าหาญว่า “นายท่าน เอ้อร์หนิวคงไม่ได้รังเกียจที่ท่านไม่ได้พาแม่นางผู้นั้นกลับมาหรอกนะขอรับ”
มุมปากของอวี้จิ่นแข็งค้าง จ้องมองเอ้อร์หนิว
เอ้อร์หนิวเห่าใส่หลงต้านอย่างร่าเริง เป็นสัญญาณบอกว่าเขาตอบถูกแล้ว
อวี้จิ่นรู้สึกปวดหัวใจ
ออกไปตั้งนานแต่ยังไม่พาสะใภ้กลับมาอีก นี่เขาโดนหมาดูแคลนงั้นหรือ
