เมื่อมาถึงอำเภอเปั่าเฉวียนทั้งหมดก็หาโรงเตี๊ยมที่ดูครึกครื้นแห่งหนึ่งเพื่อพักกินข้าว ได้ยินคนบ้วนน้ำลายพูดซุบซิบกัน “พวกเจ้าได้ยินข่าวหรือยังว่าลูกสาวของนายท่านฉือในเมืองเยี่ยนจื่อหายตัวไป”
“เหอะ พี่ใหญ่ รู้ข่าวเร็วดีนี่ เรื่องในเมืองเยี่ยนจื่อเจ้าก็ยังรู้”“บ้านเดิมของเมียข้าอยู่เมืองเยี่ยนจื่อ เมียข้าที่กลับไปเยี่ยมบ้านเดิมได้ข่าวมา ยังบอกอีกว่านายท่านฉือผู้นั้นร่ำรวยมาก ได้ประกาศออกมาแล้วว่าถ้าใครตามหาแม่นางฉือพบจะให้ของตอบแทนอย่างงาม”
เมื่อพูดมาเช่นนี้ คนที่คุยเรื่องมโนสาเร่อยู่ก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันที “ของตอบแทนอย่างงามเท่าไหร่หรือ”
“หนึ่งร้อยตำลึงเต็มๆ!”
“พี่ชายรองเจ้าคะ กินข้าวเสร็จพวกเราไปเมืองเยี่ยนจื่อกันเจ้าค่ะ”เจียงจั้นทำหน้าตกใจ “น้องสี่ก็อยากได้เงินหนึ่งร้อยตำลึงเหมือนกันหรือ”
