่นั้นของหญิงสาวในภาพงดงามราวกับเทพธิดา
ไอเย็นลอยขึ้นมาจากก้นบึ้งของเจียงซื่อ มาพร้อมกับความโกรธอย่างท่วมท้น
นางจะทำให้ฉังซิงโหวซื่อจื่อได้รับผลกรรมอย่างสาสม
เจียงซื่อเก็บภาพเขียนไว้กับตัวเอง แล้วไปส่งแม่นางหลี่
เมื่อมาถึงถนนเส้นหลัก รถม้าก็แล่นได้สะดวกกว่าเดิม พอเห็นว่าใกล้จะถึงทางแยกแล้วเจียงจั้นเอียงคอพูดกับอวี้จิ่นที่ขี่ม้าอยู่ข้างๆ ว่า“คุณชายอวี๋ อุตส่าห์ได้ออกนอกบ้านทั้งที ข้ายังต้องพาน้องสี่ไปเที่ยวเล่นที่อื่น ท่านจะกลับเมืองหลวงเลยหรือไม่”เด็กหนุ่มยิ้มอย่างไร้เดียงสาภายใต้แสงอาทิตย์อันสุกใส “กลับเมืองหลวงก็ไม่มีธุระอันใด ข้าอยากเที่ยวกับน้องเจียงเอ้อร์เสียก่อน”
