คนในเมืองหลวงพี่ใหญ่ไม่ต้องคิดมากเลย”
“น้องข้าคิดไปถึงไหนแล้ว” คุณชายหลี่ไม่ยอมรับหรอกว่าพอใจในรูปลักษณ์ของเจียงซื่อ ความบังเอิญในการพบเจอกันครั้งนี้ที่จริงมันได้ทำให้หัวใจดวงหนึ่งมีชีวิตชีวาขึ้นมา
เมื่อออกมาจากห้องแม่นางหลี่เขาก็ไปหาเจียงจั้นเจียงจั้นกับอวี้จิ่นกลับมาพอดีและกำลังเตรียมจะกลับไปที่ห้องของตัวเอง
“สหายเจี่ยง” คุณชายหลี่คารวะ และเป็นฝั่ายกระตือรือร้นเข้าหาก่อน “การที่พวกเรามารวมตัวกันอยู่ที่นี่ได้มันเป็นโชคชะตาที่พบได้ยากข้าอยากจะเชิญสหายเจี่ยงมาดื่มชา”
เจียงจั้นชอบหามิตรสหาย แม้เมื่อครู่จะไปดื่มชากับผู้บัญชาการมาแล้วครู่หนึ่ง ทว่ากลับไม่คิดที่จะปฏิเสธ “ได้สิ วันที่ฝนตกหนักแบบนี้มันน่าเบื่อจริงๆ เชิญสหายหลี่ด้านใน”
อวี้จิ่นที่กำลังยื่นมือออกไปผลักประตูชะงักเล็กน้อย
มาหาเจียงจั้นเพื่อดื่มชา? หรือว่าเจ้าคนคิดไม่ซื่อนั่นต้องการเรียกร้องความสนใจจากเจียงซื่อ
หึ หึ รนหาที่ตายเสียจริง!
อวี้จิ่นสาวท้าวเดินตรงมาที่พวกเขาทั้งสอง
