ไปพักผ่อนแล้วเช่นกัน”
เจียงซื่อพยักหน้ารับแล้วเดินตรงไปที่ห้องหลังจากที่เจียงจั้นเดินเข้าห้องไปถึงได้รู้สึกตัวน้ำเสียงที่พี่อวี๋ชีพูดมันคืออะไรกัน ทำไมมันถึงดูเหมือนทั้งสองสนิทสนมกันมาก กลับกันพี่ชายอย่างข้ากลายเป็นคนนอกซะงั้น
การค้นพบนี้ทำให้คุณชายเจียงเอ้อร์นอนไม่หลับทันที
มีปัญหา ต้องมีปัญหาแน่!
เจียงจั้นนอนพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงราวกับขนมเล่าปิง ไม่รู้ว่าพลิกตัวไปมาอยู่นานเท่าไหร่สุดท้ายก็ดีดตัวลุกขึ้นมาเหมือนปลาหลี่ จากนั้นก็เดินจ้ำอ้าวออกไปหาอวี้จิ่นเสียงเคาะประตูดังขึ้นถี่ เสียงเปิดประตูดังตามออกมา
“มีเรื่องอะไรหรือ” อวี้จิ่นยืนอยู่หน้าประตู บนตัวมีเสื้อคลุมอยู่ตัวเดียว เป็นเสื้อสีขาวคอเสื้อเปิดอ้ากว้าง เผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้าได้อย่างชัดเจน
เห็นได้ชัดว่าเขาพึ่งจะอาบน้ำเสร็จมาหมาดๆกล้ามเนื้อที่แลบออกมาด้านนอกยังคงเปียกอยู่เนื่องจากนอนค่อนข้างดึก เสียงที่พูดจึงเบากว่าปกติ
เจียงจั้นมองขึ้นไปบนฟั้า
แค่ก แค่ก ผู้ชายอกสามศอกทำท่าทางแบบนี้มันไม่เข้าท่าเลย!
“ถ้าไม่มีอะไรข้าจะปิดประตู” ที่จริงอวี้จิ่นง่วงนอนแล้วจึงเอ่ยขึ้นด้วยความรำคาญ
“มี เข้าไปในห้องแล้วค่อยพูด” เจียงจั้นดันประตูไว้แล้วมุดเข้าไป
อวี้จิ่นขมวดคิ้วขึ้น ปิดประตูลงแล้วเดินกลับไปนั่งรอให้เจียงจั้นเอ่ยปากพูดก่อน
เจียงจั้นเอามือยันโต๊ะไว้ “พี่อวี๋ชี ข้ารู้สึกว่าท่านผิดปกติเล็กน้อย!”“หืม”
“น้ำเสียงที่ท่านพูดกับน้องสี่ของข้
