ร้านขายผ้า อารองของหลิวเซิ่งเป็นคนช่วยท่าน แน่นอนว่าต้องได้รับประโยชน์ไม่น้อย อีกอย่างหลังจากที่ตระกูลหลิวมีเงินทอง เขาก็ไม่ได้ไปแต่งงาน นี่มันเพราะเหตุใดกันล่ะ”
ผู้บัญชาการโยนคำถามออกไปพลางลูบเคราไปมาช้าๆ
มีคนจากฝูงชนตะโกนออกมาคนหนึ่ง “คงต้องเป็นเพราะมีเด็กอ้วนจ้ำม่ำแล้วคนหนึ่ง แถมยังไปหลับนอนกับพี่สะใภ้ได้ทุกเมื่อ คงไม่ต้องการภรรยาแล้ว”
ถึงคำพูดจะดูหยาบคายแต่มันก็มีเหตุผล ทุกคนเข้าใจเรื่องทุกอย่างทันที
ผู้ชายอายุสามสิบกว่า มีทั้งผู้หญิงและลูกชายแล้วจะไปแต่งงานหาคนมาดูแลตัวเองอีกทำไม
โง่รึไง
ผู้บัญชาการฟังอยู่เงียบๆ ในใจคิด อย่าริอาจดูถูกสติปัญญาของชาวบ้านเชียว!
“แล้วมันเกี่ยวข้องอะไรกับหลิวเซิ่งหรือ” เสวียนฉือถามเสียงเรียบ
“มันต้องเกี่ยวอยู่แล้ว! หลิวเซิ่งเป็นลูกคนเดียวของตระกูลหลิว เมื่อได้รับความรักอย่างล้นหลามจึงทำให้กลายเป็นคนที่เอาแต่เสวยสุข ไม่ยอมทำการทำงาน ใช้เงินมือเติบ สองปีก่อน อารองของหลิวเซิ่งปั่วยหนัก เขารู้ตัวเองดีว่าเหลือเวลาไม่มากแล้ว จึงกลัวว่าถ้าตายไปหลิวเซิ่งจะผลาญทรัพย์สมบัติของตระกูลจนหมดทำให้ชีวิตรันทดดังนั้นจึงเผยความลับนี้ออกมา” ผู้บัญชาการมองเสวียนฉือไม่วางตา “เดิมอารองของหลิวเซิ่งนึกว่าตัวเองหาหนทางหาเงินให้หลิวเซิ่งใช้ได้ไม่ขาดมือ ทว่ากลับนึกไม่ถึงเลยว่ามันจะเป็นการผลักเขาลงเหว!”
เสวียนฉือหมุนลูกประคำถี่ขึ้น สีหน้าไร้ซึ่งความรู้สึก
“เขาต่างจากอารองที่ได
