มาร่วมด้วยเกินความคาดหมายอยู่มาก ทั้งยังเป็นตำแหน่งผู้บัญชาการทหารประจำอำเภอซึ่งทำหน้าที่รักษาปลอดภัยและจับโจรผู้ร้ายโดยตรง จึงทำให้เรื่องนี้ดูบังเอิญยิ่งขึ้นไปอีก
เมื่อฝูงชนรอบๆ เห็นว่าบุคคลตรงหน้าเป็นถึงขุนนางชั้นผู้ใหญ่อย่างผู้บัญชาการทหารประจำอำเภอ ต่างก็รู้สึกกระอักกระอ่วนอย่างช่วยไม่ได้
ผู้บัญชาการทหารประจำอำเภอมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร แล้วสรุปมันเป็นความจริงหรือไม่
ชายวัยกลางคนหยิบปั้ายที่เอวออกมาแสดงให้ชายหนุ่มและพระสงฆ์ดู
“คารวะใต้เท้าผู้บัญชาการประจำอำเภอ” เมื่อชายหนุ่มเห็นปั้ายที่เอวก็รีบแสดงความเคารพทันที
ชายวัยกลางคนหัวเราะพลางเอ่ย “ไม่ต้องพิธีรีตอง คุณชายลองบอกข้าสิว่าผู้ใดเป็นคนแจ้งข่าวนั้น”
“คนพวกนั้นเป็นชาวเมืองชิงหนิวขอรับ พวกข้าก็มิได้รู้จักหรอกขอรับ…” ชายหนุ่มคิดก่อนจะกล่าวเสริม “คนพวกนั้นเป็นพวกคนเกียจคร้านขอรับ”
“ในเมื่อเป็นพวกคนเกียจคร้าน เหตุใดคุณชายถึงฟังคำบอกพวกนั้นเล่า”ชายหนุ่มยิ้มเจื่อนอย่างช่วยไม่ได้ “เดิมทีข้าก็ไม่อยากจะเชื่อ แต่เพราะมารดาข้าพอได้ยินว่าน้องสาวเกิดเรื่องขึ้นก็อยู่ไม่สุขจึงสั่งให้ข้ามาตามหาความจริง ส่วนบิดาของข้าก็เชื่อว่าหากไม่มีลมแล้ว ไฉนเลยจะมีคลื่นได้ ชายเกียจคร้านเหล่านั้นคงไม่กล้าเอ่ยสิ่งใดที่ไม่มีมูล หากเกิดเรื่องกับน้องสาวข้าจริงๆ ข้าก็มิอาจปล่อยให้เรื่องที่นางถูกทำร้ายจบไปอย่างมีเงื่อนงำ แต่หากมีสิ่งใดที่ข้าทำผิดไป พวกข้าก็ยินดีชด
