เนื่องจากมีผู้แสวงบุญจากละแวกรอบๆ เมืองชิงหนิวเดินทางมาสักการะถวายธูปที่วัดหลิงอู้อยู่เป็นประจำ ฉะนั้นคนแปลกหน้าจึงเป็นเรื่องปกติของที่นี่ แต่ทว่ากลุ่มคนจากเมืองต้าหยางที่มากลับดูไร้อารยธรรม แค่พวกเขาเห็นก็รู้ว่าต้องเกิดเรื่องชาวบ้านในเมืองชิงหนิวจึงจับตาดูเป็นพิเศษ
“พวกเจ้าว่าคนพวกนั้นมาจากไหนกัน ดูทรงแล้วน่าจะมาตามหาคนกระมัง”
“ไอ้หยา คนที่เดินนำหน้านั้นคือบุตรชายคนโตของนายท่านหลี่ที่เมืองต้าหยางนี่ นี่มันคนจากตระกูลหลี่แห่งต้าหยางนี่หน่า!”
นายท่านหลี่แห่งต้าหยางเป็นมหาเศรษฐี ทั้งยังมีตำแหน่งเป็นถึงซิ่วไฉ ยามพบเจอผู้ว่าการเขตก็ไม่จำเป็นต้องคุกเข่า ฉะนั้นในสายตาปุถุชนเขาจึงเป็นบุคคลที่น่าเกรงขามอย่างยิ่ง
“คนตระกูลหลี่มาทำอะไรกัน”
“ใครจะไปรู้ล่ะ รอดูต่อไปแล้วกัน” การให้ความสนใจเรื่องชาวบ้านเป็นธรรมชาติของคนต้าโจวชาวบ้านในเมืองชิงหนิวและคนต่างเมืองที่มาพำนักอยู่ที่นี่ชั่วคราวจึงให้ความสนใจคนกลุ่มนั้นขึ้นมาทันที พวกเขาเดินตามกลุ่มคนเหล่านั้นไปติดๆ
เจียงจั้นมาหาเจียงซื่อด้วยความตื่นเต้นไม่แพ้กัน“น้องสี่ ด้านนอกเกิดเรื่องแล้ว รีบออกไปดูกันเถอะ”
“เกิดเรื่องอะไรกันหรือเจ้าคะ”
“ยังไม่รู้เหมือนกัน มีกลุ่มคนเดินทางมาจากต่างเมือง ข้ามีลางสังหรณ์บางอย่าง จุดประสงค์ที่คนพวกนี้มาจะต้องเกี่ยวข้องกับวัดหลิงอู้แน่นอน!”
เจียงซื่อกลั้นยิ้ม “ที่พี่รองว่าก็อาจจะจริง งั้นเราออกไปดูกันเถอะเจ้าค่ะ”
มีคนจำ
