ื่องอะไรขึ้นงั้นหรือ”
พระสงฆ์ก็ตกใจอีกครั้ง เมื่อเห็นอายุของทั้งสามคนแล้วก็รู้โดยทันที
เด็กหนุ่มวัยสิบกว่าปีเป็นช่วงที่เปียมไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น บางครั้งการถามก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
ในขณะที่พระสงฆ์กำลังลังเลใจ เจียงจั้นก็ตกใจพูดขึ้น “หรือว่าจะเปิดเผยกับคนนอกไม่ได้”พระสงฆ์ “…” รู้แล้วก็ยังจะถามอีก!
แต่ถูกถามถึงขั้นนี้แล้ว ถ้าไม่พูดก็จะทำให้คนคาดเดาไปสุ่มสี่สุ่มห้าได้ และยิ่งเป็นวัดที่ต้อนรับอุบาสิกาจำนวนมากแบบของพวกเขาข้อนี้ควรหลีกเลี่ยงที่สุด พระสงฆ์ก็พูดว่า “มีศิษย์น้องมรณภาพ”
เจียงซื่อและอวี้จิ่นมองหน้ากัน
เมื่อรับรู้สายตาของอีกฝั่าย นางก็รีบเบนสายตาในใจรู้สึกหงุดหงิดอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ หากไม่ใช่เพราะพี่รองไม่ได้เรื่อง ยามพบเจอปัญหาเช่นนี้นางคงไม่ต้องลองถามความเห็นของเขาผ่านสายตาหรอกเจียงจั้น “มรณภาพ? ดูไปพระอาจารย์ก็อายุน้อยศิษย์น้องของท่านน่าจะอายุน้อยกว่าท่านใช่ไหมบรรลุตั้งแต่อายุยังน้อยเลยหรือ”
มุมปากของพระสงฆ์ขยับ และท่องอมิตาพุทธเบาๆ เพื่อข่มใจตน แล้วอธิบายต่อว่า “ศิษย์น้องเสียชีวิตโดยเหตุไม่คาดฝัน…”
“เหตุไม่คาดฝัน? เหตุไม่คาดฝันอะไร” เจียงจั้นท่าทางตื่นตกใจ “ดูไปแล้ววัดก็ดูมีความสงบสุขและเป็นมงคล ยังจะมีอันตรายอะไรอีกงั้นหรือพระอาจารย์ทุกท่านควรจะเตือนศาสนิกชนอย่างพวกเราให้เร็วหน่อยนะ”
“อมิตาพุทธ โยมกังวลเกินไป ในวัดไม่มีอันตรายใดๆ ศิษย์น้องเกิดเหตุไม่คาดฝันตอนที่ไปตัก
