ตระกูลนายท่านหลี่แห่งเมืองต้าหยาง…จากสัญชาตญาณของเจียงซื่อ รู้สึกว่าตัวตนของศพหญิงสาวนั้นมีโอกาสสูงที่จะเป็นคนของตระกูลนี้
แล้วยังเกลี้ยกล่อมเณรน้อยอีก สุดท้ายก็ไม่ได้ถามข่าวสารที่เป็นประโยชน์มากนัก เจียงซื่อสั่งให้อาหมานไปเรียกเหล่าฉินมา
“คุณหนูมีคำสั่งอะไรขอรับ” เหล่าฉินจัดการเรียบร้อยแล้ว ตรงหางตามีรอยลึกๆ เพราะความกลัดกลุ้มหลายปีนี้ แค่มองก็รู้ว่าเป็นคนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก แต่ว่าจิตใจของเขานั้นกล้าหาญองอาจกว่าชายหนุ่มในวันยี่สิบปีเสียอีก ให้ผู้คนรู้สึกปลอดภัยราวกับภูเขาเจียงซื่อเชื่อว่า มีชายที่มีประสบการณ์และนิสัยแบบนี้ สมกับที่เขาพูดมาว่า ‘ฆ่าคนเก่งมาก’
มีเหล่าฉินกับอาเฟย หลายๆ เรื่องก็จะสะดวกมากขึ้น ดังเช่นในเวลานี้ อาหมานออกไปติดต่อกับอาเฟยนั้นยุ่งยากว่าติดต่อกับเหล่าฉินมาก
“เหล่าฉิน เจ้าบอกอาเฟยว่าสถานที่เหล่านี้ให้เขาไปสอบถามดีๆ……” เจียงซื่อพูดถึงหมู่บ้านที่หญิงสาวมีฐานะทางตระกูลดีคนนี้ที่เณรน้อยเอ่ยถึงหนึ่งรอบ สุดท้ายได้เน้นว่า “ไปดูที่เมืองต้าหยางก่อน”
เหล่าฉินคารวะ หันหลังและจากไป“คุณหนู ยังมีหญิงสาวหลายคนที่หายสาบสูญจริงๆ หรือเจ้าคะ” ระหว่างทางที่ติดตามเจียงซื่อกลับห้องพัก อาหมานอดไม่ได้ที่จะถามเบาๆ
คาดไม่ถึงว่าลูกสาวของซิ่วเหนียงจื่อจะถูกฉังซิงโหวซื่อจื่อฆ่าตาย แต่ก็นึกไม่ถึงว่ายังมีสตรีอื่นที่ถูกทำร้ายอีก ฉังซิงโหวซื่อจื่อนี่เสียสติไปแล้วจริงๆ
“กลับไปค่อยพูด” เจ
