าไม่ต้องไปร่ำเรียนตั้งหลายวัน
เมืองชิงหนิวอยู่มิไกลจากเมืองหลวงมากนัก พวกเขาเดินทางไปถึงเมื่อฟั้าใกล้มืด
มีโรงเตี๊ยมเพียงสองแห่งในเมืองเล็กเช่นนี้ สำหรับคุณชายรองซึ่งคุ้นเคยกับความเจริญรุ่งเรืองในเมืองหลวง เขาทนอยู่ไม่ได้
“น้องสี่ เราตรงไปที่วัดหลิงอู้กันเถิด”
“ปั่านนี้แล้ว พวกเขาน่าจะไม่ให้เข้าสักการะแล้วล่ะ เราค่อยเดินทางพรุ่งนี้เถิด”
“ตกลง ลำบากหน่อยนะน้องพี่” เจียงจั้นเข้าพักในโรงเตี๊ยมที่ดูใหญ่กว่า หลังจากจัดการทุกสิ่งเรียบร้อยแล้วเขาจึงพักผ่อนลง
มีสถานที่ ‘ปลอดภัย’ มากมายในโรงเตี๊ยมเช่นนี้ยามค่ำคืน มีชายหนุ่มคนหนึ่งแอบเข้ามาพบกับเจียงซื่อซึ่งเขารอมาก่อนหน้านี้แล้ว
“คุณหนู ข้าได้ทำการสอบถามคร่าวๆ แล้ว ไม่เคยได้ยินผู้ใดในเมืองกล่าวว่าบุตรสาวตนหายไป”
ชายหนุ่มผู้นั้นก็คืออาเฟย ภายใต้คำสั่งของเจียงซื่อ เขาจึงได้รีบล่วงหน้าไปก่อนหนึ่งวันและพักที่โรงเตี๊ยมอื่น
คำตอบของอาเฟยทำให้เจียงซื่อดูมืดมนลงเล็กน้อยในเมืองเล็กๆ เช่นนี้ นับประสาอะไรกับเรื่องสูญเสียบุตรสาว แม้จะมีไก่สองตัวหายไปเกรงว่าคงเป็นหัวข้อสนทนาไปอีกพัก
ในเมื่ออาเฟยสืบเรื่องไม่ได้ความ นั่นหมายความว่าหญิงสาวผู้นั้นไม่ได้มาจากเมืองชิงหนิว
วัดหลิงอู้อยู่ในเมืองชิงหนิว แต่หากหญิงสาวไม่ใช่คนเมืองนี้ ขอบเขตการตามหาจะกว้างขึ้นมาก
“เอาเช่นนี้ พรุ่งนี้เจ้าจงไปสืบมาต่อที่ในเมืองหากข้าไปที่วัดหลิงอู้แล้วได้ความอย่างไรจะให้เหล่าฉินส่งข
