ะใจจืดใจดำเสียเกินไป แต่ทั้งหมดทั้งสิ้นนี้ต้องแน่ใจว่านางสามารถปกปั้องคนได้หรือไม่
เรื่องนี้เจียงซื่อพิจารณาอย่างถี่ถ้วน หากว่าเกินความสามารถของตนละก็ ความหวังดีคงจะกลายเป็นความไม่ดีไปได้ และความโง่เขลาอาจทำให้คนรอบกายต้องลำบากไปด้วย เช่นนั้นคงจะโง่เง่ายิ่งกว่าเดิม
“เจ้าค่ะ!” เมื่อได้ยินเจียงซื่อกล่าวเช่นนั้น สีหน้าอาหมานก็ดูตื่นเต้นขึ้นมาทันที
ถึงอย่างไรอาหมานก็ยังเป็นเพียงสาวน้อยผู้ไม่เคยเผชิญหน้ากับลมฟั้าอากาศฝน แม้นางจะมีวิชากังฟู แต่เมื่อพบเข้ากับเหตุการณ์เช่นนี้นางก็อดไม่ได้ที่จะลุกลี้ลุกลนแต่มันหาได้เป็นเพราะความกลัวไม่
สำหรับสาวน้อยผู้มีความสามารถและใจกล้าหาญเช่นนี้ การให้ไปค้นหาที่อยู่ของเต้าหู้ไซซีท่ามกลางความมืด สู้ติดตามฆาตกรที่กำลังจะลงมือเสียคงตื่นเต้นกว่า“คุณหนูเจ้าคะ ไม่รู้ว่าเขาเดินไปทางไหนแล้ว”เมื่อเดินมาได้เพียงไม่กี่ก้าว อาหมานก็เอ่ยออกมาด้วยสีหน้าสับสน
“ทางโน้น” เจียงซื่อชี้ไปยังทิศทางหนึ่ง
อาหมานมองไปรอบๆ แล้วกระซิบว่า “คุณหนูรู้ได้อย่างไรเจ้าคะ”
“เขาดื่มสุรา”
กลิ่นของสุราอันแรงฉุนนี้ ต่อให้มีความมืดไม่ปิดบังเอาไว้ ก็ไม่อาจทำให้นางหลงทิศทางได้
คำตอบของเจียงซื่อทำให้สาวน้อยงุนงงสงสัยมากขึ้น
คุณหนูรู้ได้อย่างไรว่าชายผู้นั้นดื่มสุรา
เอาเถิด เดินไปตามที่คุณหนูกล่าวคงไม่ผิดแน่
นายบ่าวทั้งสองคนพากันจับมือเดินตรงไปข้างหน้า ไม่นานต่อมาเจียงซื่อก็หยุดฝีเท้าลง
อาหมานที่
