พี่รองมา?
เจียงซื่อตกตะลึงแล้วมองไปยังอวี้จิ่น
เห็นได้ว่าอวี้จิ่นเองก็คิดไม่ถึงว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น พอตั้งสติได้จึงรีบชี้ไปห้องเก็บฝืนว่า“เข้าไปหลบข้างในนั้นก่อน”
เจียงซื่อที่ยังคิดไม่ทันก็ถูกอาหมานดึงเข้าไปที่ห้องเก็บฝืนอย่างรวดเร็ว
“ในที่สุดก็ปลอดภัย” อาหมานลูบหน้าอกหน้าใจที่เต้นตุบตับเหมือนเจียงซื่อจะได้กลับสติแล้ว พอมองรอบๆห้องเก็บฝืนที่ทั้งเตี้ยและมืดก็ไม่รู้จะร้องไห้หรือหัวเราะดี “ทำไมถึงต้องมาที่นี่กัน”
แต่คงจะออกไปข้างนอกในเวลานี้ไม่ได้แล้วเพราะเจียงจั้นได้เดินเข้ามาพร้อมกับเนื้อปรุงสุกเดิมทีหากยังอยู่ตรงลานบ้านยังพออธิบายได้ แต่ถ้าออกไปตอนนี้คงแก้ตัวอย่างไรก็ฟังไม่ขึ้น
“พี่อวี๋ชี วันนี้ข้ามาที่นี่เพื่อให้รางวัลกับเจ้าเอ้อร์หนิวเป็นพิเศษเชียวนะ” เจียงจั้นเขย่าเนื้อปรุงสุกในมือแล้วยิ้มอย่างสดใส
“ให้รางวัลกับเจ้าเอ้อร์หนิวอย่างนั้นหรือ”เจียงจั้นโยนเนื้อออกไป เอ้อร์หนิวกระโดดขึ้นงับเนื้อวัวที่ห่อด้วยถุงกระดาษ พอเดินไปใต้ต้นไม้ก็หมอบลงเพื่อเริ่มกิน
กลิ่นหอมของเนื้อโชยออกมา
หลงต้านอดไม่ได้ที่จะเลียริมฝีปาก
โอ้โห ซอสปรุงเนื้อของภัตตาคารจุ้ยเซียวโหลวนี่ถึงราคาจะแพงมาก แต่รสชาติก็ดีสมราคาเช่นกันซึ่งโดยปกติเขาเองยังไม่กล้าที่จะชื้อกินเลย
ต้าโจวมีธรรมเนียมห้ามฆ่าวัว ยกเว้นวัวที่ตายด้วยวัยชรา โรคภัยไข้เจ็บ หรือการเสียชีวิตจากอุบัติเหตุเท่านั้น หากฆ่าวัวที่มีสุขภาพดีจะต้องถูกลง
