ทั้งสองพี่น้องหน้าตาเหมือนกับมารดาที่ละสังขารไปแล้ว คนที่ไม่สนิทหากมองไกลๆ ก็ยากมากที่จะบอกว่าใครเป็นใคร“แล้วถ้าเจอพี่รองของข้าล่ะ?” เจียงซื่อถามกลับ
อวี้จิ่นแตะจมูกของเขาและพูดเบา ๆ ว่า “ถ้าอย่างนั้นให้เจ้าเอ้อร์หนิวพาเจ้าออกไป เจ้ามาหาข้าและตอนนี้จะกลับไปคนเดียวหากเกิดอะไรขึ้นข้าคงไม่สามารถหาคำอธิบายให้เจ้าเจียงเอ้อร์ได้หรอก”
เจียงซื่อไม่อยากถกเถียงอีก จึงพยักหน้าตอบรับ
อวี้จิ่นยืนมองอยู่ที่ประตู จนเขามองไม่เห็นเงาของหญิงสาวและสุนัขตัวใหญ่ แต่เขาก็ไม่ได้ขยับอยู่นานสองนาน
หลงต้านเข้ามาใกล้และถามด้วยความอยากรู้“เจ้านาย หญิงสาวที่เพิ่งมาเมื่อครู่คือคนสนิทของท่านหรือ”
อวี้จิ่นยกมือขึ้นเขกหัวของหลงต้านพลางขมวดคิ้วและพูดว่า “อย่ามาพูดไร้สาระ”
ตอนนี้ยังไม่ใช่ แต่สักวันเราจะสนิทกันเอง
