สองนายบ่าวออกจากจวนตงผิงปัว ทว่าไม่ได้ไปที่ตรอกเชวี่ยจื่อ แต่กลับมุ่งตรงไปที่ทิศตรงกันข้าม
มีหมู่บ้านที่อาศัยแห่งหนึ่งอยู่ไม่ไกลนักจากตรอกหลีอวี๋เฉียน หนึ่งในนั้นเป็นบ้านที่อยู่มุมลับตาคนปล่อยให้เช่า เมื่อหลายวันก่อนเจียงซื่อได้ไปขอเช่าผ่านจากนายหน้ามา
ที่ดินในเมืองหลวงนั้นแพงยิ่งนัก และเป็นเรื่องยากที่จะซื้อบ้านสักหลังในที่ดินของผู้มั่งคั่ง ดังนั้นการที่จะเช่าที่พักจึงไม่ใช่ปัญหาอะไร
เจียงซื่อนำเงินสองพันตำลึงที่ได้จากการลงพนันออกมาเตรียมการนี้ ถึงแม้ว่าทุกครั้งจะได้พบกับอาเฟยที่โรงเตี๊ยมอยู่เสมอ แต่พอนานเข้าก็ไม่ค่อยสะดวก
สองนายบ่าวเข้าไปในบ้านนั้นครู่หนึ่ง พอกลับมาอีกครั้งก็กลายเป็นชายหนุ่มหล่อเหลาพาหนุ่มน้อยหน้ามนเดินออกมา
อาหมานมองเจียงซื่อที่สวมชุดบุรุษแล้วหัวเราะคิกคักไม่หยุด “คุณหนู ท่านน่าจะทำใบหน้าให้คล้ำกว่านี้นะเจ้าคะ”
“ไว้ครั้งหน้าเถอะ ต่อไปนี้ ยังจะต้องมาเตรียมอะไรไว้ที่นี่อีกเยอะ” เจียงซื่อเดินออกไปด้านนอกในใจพลางคิดว่าเมื่อไหร่อาเฟยจะกลับมา
วันนี้ก็ไปหาอวี้จิ่นก่อนว่ามีหลักฐานของซื่อจื่อแห่งจวนฉังซิงโหวหรือไม่ เต้าหู้ไซซีซิ่วเหนียงจื่อก็ไม่อาจจะปล่อยให้เข้าใจผิดไปได้ ทั้งหากทางท่านพ่อได้สืบข่าวเรื่องวัดหลิงอู้ได้แล้วก็จะต้องรีบลงมือตรวจสอบ เรื่องที่จะต้องทำมีมากมายเหลือเกิน
ตรอกเชวี่ยจื่ออยู่ห่างกันไม่ไกลจากจวนตงผิงปัวที่อยู่ทางตรอกอวี๋เฉียน สองนายบ่าวเดินไปเพียงค
