อวี้จิ่นนั้นเกิดจากไหน่เสียนเฟย และเสียนเฟยเองก็เป็นท่านปั้าแท้ๆ ของจี้ฉงอี้
วันนี้เป็นวันงานมงคลของจี้ฉงอี้ ว่ากันตามเหตุผลแล้วอวี้จิ่นเองก็ควรจะต้องมางานมงคลที่จวนอันกั๋วกงด้วยตนเองอยู่แล้ว
เมื่อชาติก่อนก็เป็นเช่นนี้
ดังนั้นเมื่อครู่ที่เห็นว่าเรื่องราวไม่ได้เป็นไปตามชาติก่อน ยิ่งทำให้เจียงซื่อรู้สึกงุนงงเป็นอย่างมาก
หลังจากที่นางได้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง จริงๆแล้วก็ถือได้ว่ากลับมาแก้ไขเรื่องต่างๆ มากมายไม่ใช่น้อย นั่นเป็นเพราะนางตั้งใจเองต่างหาก แต่เรื่องที่นางไม่ได้สอดมือเข้าไปยุ่งวุ่นวายมันควรจะเป็นไปตามเดิมไม่ใช่หรอกหรือ
คืออะไรกันที่ทำให้อวี้ชีเปลี่ยนไปได้
เจียงซื่อสับสนอยู่ในใจครู่หนึ่ง ไม่ว่าอย่างไรก็หาเหตุผลไม่ได้
ท่ามกลางฝูงชนนั้น อวี้จิ่นสบตากับเจียงซื่อ และยิ้มเล็กๆ ให้กับนาง
ปฏิกริยาแรกของเจียงซื่อคือรีบดึงม่านปิดลง
ม่านโปร่งปักลายทิวไผ่งามหรูหราพลิ้วไหวไปตามแรง เช่นเดียวกับจิตใจของหญิงสาวที่พลิ้วไหวด้วยเรื่องที่อยู่ในใจ
อวี้จิ่นเห็นปฏิกิริยาของเจียงซื่อเช่นนั้นก็ยิ้มค้างนัยน์ตาปรากฏร่องลอยแห่งความผิดหวัง และยิ้มขึ้นมาอย่างไม่รู้จะทำเช่นไรพลางหมุนกายหายเข้าไปในฝูงชน
เจียงซื่อกัดริมฝีปาก ไม่รู้อะไรดลใจให้นางเลิกม่านขึ้นอีกครั้ง
ด้านนอกหน้าต่างยังเห็นคนเบียดเสียดกันอยู่เช่นเดิม แต่กลับมองไม่เห็นแม้แต่เงาของคนๆนั้น
เจียงซื่อปิดม่านลงและนั่งพิงพนักรถม้าต่อไปอย่างเงียบๆ
“น้
