ธิ์ใจว่านี่เป็นประสงค์ของสวรรค์ เพราะแม้ตาข่ายสวรรค์จะห่างแต่ก็ไม่รั่ว[2]
ไม่แน่ว่านางอาจจะได้พบเบาะแสเกี่ยวกับตัวตนของหญิงสาวเพิ่มเติมจากร่างศพนี้ก็เป็นได้
เจียงซื่อรู้ว่านางต้องเร่งมือแล้ว เพราะหากบ่าวรับใช้สองคนได้สติก็คงจะกลับมาในไม่ช้า
เพราะศพยังถูกวางทิ้งไว้ที่นี่ ต่อให้พวกเขาจะขลาดกลัวเพียงใดก็คงต้องกลับมาฝังให้เสร็จอยู่ดีเพราะหากฟั้าสางเมื่อไหร่คงมีคนมาพบศพเป็นแน่ ฉะนั้นพวกเขาต้องกลับมาสะสางให้เรียบร้อยเสียก่อนผ้าปูเตียงที่เปือนเลือดถูกคลี่ออกเผยให้เห็นใบหน้าของร่างนั้น
แม้ใบหน้าของนางยังคงสะอาดหมดจด แต่ดวงตาคู่นั้นยังคงลืมค้างอยู่ นางตายตาไม่หลับ
ใบหน้าสะสวยดูอ่อนเยาว์ ครั้นพิจารณาดูแล้วอายุคงไม่เกินสิบสามหรือสิบสี่ปีเท่านั้น
เจียงซื่อรู้สึกเจ็บปวดไปทั้งหัวใจ เผลอเม้มกัดริมฝีปากตนเองจนเลือดซิบ
นี่ยังเด็กอยู่แท้ๆ เดรัจฉานตัวนั้นยังทำได้ลงคอ!
เจียงซื่อข่มความโกรธแค้นที่เดือดดาลนั้นไว้และรีบสำรวจหาเบาะแสบนร่างศพเด็กสาวต่อทันที
บนร่างศพนั้นมีถุงปักดิ้นขนาดเล็กห้อยคาอยู่บริเวณกระดูกไหปลาร้า
เจียงซื่อกราชากถุงนั้นอย่างไม่ลังเลและยัดเก็บเข้าถุงเหอเปาที่ห้อยอยู่ข้างตัว จากนั้นก็ลงมือสำรวจต่อ
เสื้อผ้าท่อนบนของเด็กสาวถูกฉีกขาดรุ่งริ่ง ท่อนล่างเหลือกระโปรงเปล่าเพียงตัวเดียว ซึ่งคาดว่าถูกสวมอย่างลวกๆ เกรงว่าเดิมที…
เจียงซื่อไม่กล้าคิดต่อ หลังจากไม่มีสิ่งใดให้สืบหาต่อ เจียงซื่อก็ยัดพล
