ผดเผาจากสายตาคู่นั้นเจียงซื่อเคาะกำไลทองอย่างเบามือ
เฉาซิงอวี้เลียปากตัวเองพลางค่อยๆ ยื่นมือออกไป
สภาวะตึงเครียดเช่นนี้กลับให้เขายิ่งรู้สึกเร้าใจขึ้นไปอีก
จู่ๆ เจียงเชี่ยวที่นอนอยู่ด้านนอกก็พลิกตัว ปากของนางพึมพำบางอย่างออกมา
เฉาซิงอวี้รีบชักมือกลับ ความตื่นเต้นถูกหมอกหนาทึบเข้าปกคลุมจนหมดสิ้น
ตอนนี้ยังไม่เหมาะ!
เขาอดทนรอได้อยู่แล้ว รอกระทั่งเจียงซื่อแต่งงานออกไปและมีลูก เพราะก็ยังต่างจากพวกผู้หญิงทั่วไปที่ต้องรอให้เสียความบริสุทธิ์แล้วพยายามฆ่าตัวตายเสียก่อนแล้วถึงจะลงมือได้
หญิงสาวจากตระกูลสูงศักดิ์ก็ยุ่งยากเช่นนี้ ไม่เหมือนหญิงชาวบ้านทั่วไปที่พอเห็นถูกใจก็แค่แอบพาเข้าจวนก็จบเรื่อง
เฉาซิงอวี้เลิกคิ้วอย่างไม่สบอารมณ์พลางหันไปมองใบหน้าไร้ตำหนิของหญิงสาวอย่างอาลัยอาวรณ์อีกครั้งก่อนจะค่อยๆ ถอยเท้าออกไปเจียงซื่อค่อยๆ ลืมตาขึ้น หันมองม่านประตูที่ปลิวไปมาด้วยสายตาเย็นชา
ในเมื่ออีกฝั่ายร้อนใจถึงเพียงนี้ นางคงรอต่อไปไม่ได้แล้ว คืนนี้นางต้องพิสูจน์ความจริงในสวนให้ได้
ทันใดนั้นเอง เจียงเชี่ยวที่กำลังหลับสนิทก็ลุกขึ้นนั่งบนเตียง
