งามหมดจดดอกของต้นไห่ถังซึ่งตั้งอยู่ในมุมหนึ่งของเรือนผ่านช่วงบานเต็มที่มาแล้ว ในยามนี้จึงเริ่มมีผลสีเขียวงอกออกมา
“ผ้าปูที่นอนทั้งในห้องฝังตะวันตกและฝังตะวันออกถูกเปลี่ยนใหม่ทั้งหมดแล้วเจ้าค่ะคุณหนูท่านไหนอยากนอนห้องฝังตะวันออกท่านไหนอยากนอนห้องฝังตะวันตกเจ้าคะ” ชิงอีถามอย่างยิ้มแย้มขณะที่เดินนำทั้งสองไปที่ห้อง
“พี่สามอยากนอนห้องไหนล่ะ” สำหรับเจียงซื่อแล้วห้องฝังตะวันออกหรือตกก็ไม่ต่างกัน
คำตอบของเจียงเชี่ยวเกินความคาดหมายของเจียงซื่อไปมาก “ไม่ต้องยุ่งยากเพียงนี้ ข้ากับน้องสี่จะนอนด้วยกัน”
ชิงอีผงะไปชั่วขณะ ชำเลืองมองไปที่เจียงซื่ออย่างช่วยไม่ได้“ข้าชินกับการนอนคนเดียว…”
เจียงเชี่ยวคว้ามือของเจียงซื่อมากุมไว้พลางกล่าวด้วยท่าทีออดอ้อน “จู่ๆ ต้องมานอนต่างที่เช่นนี้ข้าไม่ชินเอาเสียเลย ถ้ามีคนสนิทมานอนด้วยกันข้าถึงจะหลับลง น้องสี่ เจ้าให้ข้านอนด้วยเถอะนะ”
เจียงซื่อถึงตอนที่เจียงเชี่ยวออกตัวปกปั้องขณะที่อยู่ในสวนเกือบเผลอตัวพยักหน้าตกลง แต่ครั้นนึกถึงสองสามีภรรยาคู่นั้น เจียงซื่อก็พลันเปลี่ยนเป็นคนใจแข็งขึ้นมาทันที นางส่ายหัวพลางตอบ “ข้าชินกับการนอนคนเดียวมากกว่า”
“เมื่อเป็นเช่นนั้น ข้าเลือกนอนห้องฝังตะวันออกแล้วกัน”
ช่วงกลางวันที่คลื่นลมสงบนิ่งผ่านพ้นไป ไม่นานก็ถึงเวลาจุดไฟเสียแล้ว เจียงซื่อที่ล้างเนื้อล้างตัวและจัดการสวมเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วก็ไปนั่งอ่านหนังสืออยู่บนเตียง แต่แล้ว
