ุตรชายของนางมีชีวิตที่ดี ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องอาหารและเสื้อผ้าอีกต่อไป ถึงกับให้เขาทำเรื่องสวมรอยฐานะของบุตรสาว เพื่อให้เขาสามารถหลอกลวงทำร้ายคุณหนูบ้านเศรษฐีผู้นั้นได้สะดวก!พฤติกรรมของคนอย่างหลิวเซียนกู อย่าว่าแต่จิตใจชั่วร้ายเห็นแก่ตัวเลย สมควรถูกนิยามว่าต่ำช้าสมควรตายเสียมากกว่า
หลิวเซียนกูทำเรื่องหลอกลวงผู้คนเช่นนี้มานานหลายปีแล้ว หลังจากความตื่นตระหนกในตอนแรกผ่านพ้นไป น้ำเสียงของหญิงมีอายุก็กลับมาสงบนิ่ง กล่าวกับเด็กสาวตรงหน้าไปด้วยความนุ่มนวลว่า “นิทานที่คุณหนูเล่ามาช่างน่าสนใจมากจริงๆ ไม่ทราบว่าเรื่องนี้ยังมีตอนต่อไปหรือไม่”
เจียงซื่อมองหลิวเซียนกูด้วยสีหน้าคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม นางพูดต่อ “เซียนกูอย่าเพิ่งรีบร้อนไปสิ ข้าจะเล่าต่อเดี๋ยวนี้ หลังจากที่บุตรสาวตายไป ท่านก็บอกกับคนข้างนอกว่าคนที่ตายคือบุตรชายของท่าน จากนั้นให้บุตรชายของตัวเองแต่งตัวเป็นผู้หญิงแล้วหอบผ้าหอบผ่อนหนีออกจากบ้านเกิดนับแต่นั้นมาคนที่เคยรู้จักกับพวกท่านแม่ลูกจึงรู้แค่ว่าพวกท่านเป็นคู่แม่หม้ายกับบุตรสาวที่อาศัยอยู่ด้วยกันเพียงลำพังเท่านั้น ที่คุณหนูของบ้านเศรษฐีเหยียนปั่วยเป็นโรคแปลกประหลาด ก็เป็นฝีมือของท่านที่วางยานางไว้ก่อนล่วงหน้าแล้วเช่นกัน จะได้สะดวกต่อการเข้าไปอยู่ในจวนผู้อื่นอย่างเปิดเผย และเศรษฐีเหยียนก็จะได้ไม่ต้องหวาดระแวงสงสัยในตัวของพวกท่านแม่ลูกด้วยตลอดระยะเวลาเจ็ดวันเต็มที่บุตรชายท่านอ
