ยงสองคน
หลิวเซียนกูจับจ้องไปยังเจียงซื่อ นางนิ่งเงียบด้วยความประหลาดใจ
ที่มุมปากของเจียงซื่อกลับมีรอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้น “เฉียนหลังผู้นั้น ก็คือบุตรสาวของเซียนกูใช่หรือไม่”
หลิวเซียนกูถอยหลังออกไปสองก้าวโดยปริยายจนหลังของนางชนเข้ากับประตู
ทำให้บานประตูส่งเสียงดังสนั่น
หญิงสาวที่อยู่ตรงหน้ายิ้มขึ้นอย่างอ่อนโยน “หรือบางทีอาจเรียกได้ว่าเป็นบุตรชายของเซียนกู!”
