เฝิงเหล่าฮูหยินในใจพลันมีความคิดหนึ่งผุดขึ้นจากนั้นจึงแอบยิ้มที่ตนความรู้สึกไวนัก แววตาที่นางมองเจียงเชี่ยนมีความรักเมตตากลับมาดังเดิม
เจียงเชี่ยนกลับตกใจขึ้นมาเงียบๆ
นางกระจ่างแจ้งนัก แต่ไหนแต่ไรมาความโปรดปรานของท่านย่าล้วนมีเงื่อนไขมาตลอด
บิดานางมีหน้ามีตากว่าท่านลุงใหญ่ ในฐานะลูกสาวสายตรงคนเดียวของบิดา นางจึงได้รับความรักความโปรดปรานมากกว่าบรรดาพี่สาวน้องสาวมาตั้งแต่เด็ก หลังจากที่นางแต่งเข้าจวนฉังซิงโหวมาท่านย่าก็ยิ่งให้ความสำคัญกับนาง ยิ่งดูออกมากขึ้นจากท่าทีของท่านย่าในทุกคราที่นางกลับบ้าน
ทว่าสองครานี้ ท่านยาแปลกไปอย่างเห็นได้ชัด
เจียงเชี่ยนแอบมองเอ้อร์ไท่ไท่เซียวซื่อ ใบหน้าเซียวซื่อประดับด้วยรอยยิ้มอันเหมาะสมอย่างพอดิบพอดี มองไม่ออกถึงความระแคะระคายใด
สายตานางจึงกวาดมองทุกคน แล้วตกลงบนร่างเจียงซื่อ
สตรีนางน้อยคนนั้นนั่งอยู่มุมหนึ่งอย่างเงียบงันสวมเสื้อสีเขียวอ่อนไม่เก่าไม่ใหม่ตัวหนึ่ง จอนผมสองข้างทัดด้วยไข่มุกลายดอกไม้ธรรมดาสองดอก ดวงหน้างดงามปกคลุมด้วยความไม่แยแส
แม้ว่าจะเป็นเช่นนี้ นางก็ยังคงโสภาราวกับมีแสงเปล่งประกายออกมา ทำเอาคนที่เห็นทอดถอนใจด้วยความไม่ยุติธรรมของการสรรค์สร้างนี้
เจียงเชี่ยนยิ่งเกิดความสงสัยขึ้นในใจมากกว่าเดิม
จวนนี้มีคุณหนูทั้งหมดหกคน พี่ใหญ่นิสัยอ่อนแอขี้ขลาด น้องสามเป็นลูกสาวของอนุ น้องห้าและน้องหกล้วนเป็นลูกสาวสายรอง คนที่ชอบเล่นงานนางที่สุดก็คือเจ
