เฉี่ยวเหนียงไม่เหมือนกัน
เมื่อชาติก่อน แม้แต่ศพของเฉี่ยวเหนียงก็หาไม่เจอ
“ไฟไหม้ ริมทะเลสาบไฟไหม้!” เสียงตะโกนบอกดังขึ้นจากตรงที่ไม่ไกลมากนัก แล้วฝูงชนเริ่มพากันวิ่งเข้ามายังทางนี้
หน้าอกที่จุกแน่นของเจียงซื่อก็เริ่มเบาลง
ขอแค่พวกเขาวิ่งมาทางนี้ เดี๋ยวคงได้พบสองคนที่อยู่ในน้ำเอง ส่วนนางก็สามารถหลุดจากเรื่องนี้ไปได้
แต่แล้ว ในตอนนั้น ก็มีลมแรงพัดผ่านจนสัมผัสได้ถึงลม
ด้วยแสงสว่างจากดวงจันทร์ ทำให้เจียงซื่อเห็นน้ำวนเกิดขึ้นระหว่างจี้ฉงอี้กับเฉี่ยวเหนียงจากนั้นเฉี่ยวเหนียงก็จมลงไปไม่ขึ้นมาอีกเลย
หัวใจของเจียงซื่อเริ่มบีบแน่น นางวิ่งไปด้านหลังแผ่นหินแล้วถอดเสื้อคลุมออก เผยให้เห็นถึงเสื้อด้านในเป็นสีเทาเงิน
นั่นคือชุดดำน้ำที่ทำขึ้นจากหนังปลา กำลังส่องแสงสว่างวิบวับ ยิ่งอยู่ใต้แสงจันทร์ยิ่งเผยให้เห็นเอวบางร่างเล็กของหญิงสาว
นางสวยดั่งนางเงือกตัวหนึ่งกำลังแหวกว่ายลงไปในน้ำ จากนั้น นางว่ายไปยังจุดที่เฉี่ยวเหนียวจมลงไป
น้ำทะเลสาบในยามค่ำคืนแห่งฤดูใบไม้ผลิตอนต้นค่อนข้างเย็น จนทำให้นางรู้สึกหนาวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้
เจียงซื่อดำดิ่งลงไปในน้ำทั้งตัว พอขึ้นมาสูดหายใจเสร็จก็ดำลงไปอีกครั้ง พลางมองเห็นร่างของเฉี่ยวเหนียงที่ลอยอยู่เป็นลางๆ
นางว่ายเข้าไปอย่างรวดเร็ว ยื่นมือออกไปจับขาของเฉี่ยวเหนียงแล้วลากตัวนางเข้าฝัง
เจียงซื่ออายุยังไม่ถึงสิบห้าปี แม้พอว่ายน้ำได้ แต่กำลังก็ยังมีไม่มากพอ เฉี่ยวเหนียง
