นกั๋วกงนี่พวกเราส่งตัวคุณชายกลับ แล้วไปรับรางวัลกันเถอะ!”
อาหมานเป็นคนรูปร่างผอมสูง แล้วยังแต่งตัวเป็นชาย เวลานี้ชาวบ้านจึงมัวแต่ให้ความสนใจกับจี้ฉงอี้และเฉี่ยวเหนียวมากกว่านาง แถมยังนึกว่านางเป็นลูกชายวัยหนุ่มของบ้านไหนสักบ้านหนึ่ง“คุณชายสามแห่งจวนอันกั๋วกงจริงๆ รึ” เมื่อได้ยินคำว่ารางวัลต่างก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที
แม้ตอนช่วยชีวิตพวกเขาไม่ได้คิดหวังผลตอบแทน แต่หากมีรางวัล แล้วใครกันเล่าจะปฏิเสธลง
“ข้าไม่ใช่คุณชายสามแห่งจวนอันกั๋วกง!” หลังรอดจากความตาย ก็ใช้เวลาอยู่ครู่ใหญ่กว่าจี้ฉงอี้จะรู้สึกตัว แล้วสีหน้าก็พลันเปลี่ยนทันทีที่ได้ยินพวกเขาพูดเช่นนั้น
ตกน้ำเพราะจุมพิต มันน่าอับอายสิ้นดี!
ผู้คนเริ่มสงสัย “ตกลงว่าใช่หรือไม่ใช่กันแน่”
คนที่ฉลาดหน่อยเริ่มสังเกตจี้ฉงอี้ “ดูจากเสื้อผ้าบนตัวของคุณชายแล้ว นับว่าเป็นเนื้อผ้าชั้นดี ถึงจะไม่ใช่คุณชายแห่งจวนอันกั๋วกง แต่ก็คงเป็นลูกหลานตระกูลผู้ดี”
คนใจร้อนกลับตะโกนขึ้นว่า “อยากรู้ว่าเป็นคุณชายแห่งจวนอันกั๋วกงหรือไม่ ไม่เห็นจะยากตรงไหน เราส่งคนไปสอบถามที่จวนสักหน่อยเดี๋ยวก็รู้เองมิใช่หรือ”หลายคนพากันเห็นด้วยอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นว่ามีจำนวนคนมากสมควร พวกเขาจึงเดินตามคนออกความเห็นที่กำลังไปยืนยันกับจวนอันกั๋วกงทันที
จวนอันกั๋วกงวุ่นวายเละเป็นข้าวต้มอยู่ก่อนแล้วคนที่ออกไปหาตัวจี้ฉงอี้ก็มีหลายกลุ่ม ฮูหยินอันกั๋วกงสลบหมดสติทันทีที่ได้ยินข่
