้เพียงว่ำร่ำงสีขำวกลำยเป็นหนึ่งเดียวกับหิมะที่บินอยู่จนกระทั่งนำงไม่สำมำรถมองเห็นเขำได้อีกเฟิงเซียงหรูเอำมือปิดหน้ำและเริ่มสะอื้นแต่นำงไม่รู้ว่ำร่ำงผ้ำขำวในหิมะที่บินได้หยุดเดินแล้วหันกลับมำมองนี่คือเด็กที่เกิดในตระกูลเฟิงที่มีควำมคล้ำยกับเฟิงหยูเองมำกที่สุด!ซวนเทียนฮั่วคิดอย่ำงนี้และยิ้มแย้มแจ่มใสทันที เขำสูญเสียควำมคิดของเขำ ? เขำมีจิตใจที่สงบอยู่เสมอ แต่เขำคิดว่ำเมื่อเขำช่วยนำงในปีนั้นเมื่อนำงร่วงลงไปในน ้ำ จิตใจที่เปล่ำเปลี่ยวเดียวดำยของเขำก็สับสน เขำควรท ำยังไงดี ?ซวนเทียนหมิงกลับมำก่อนอำหำรเย็นพ่อครัวที่ต ำหนักจุนท ำอำหำรและทุกคนทำนอย่ำงมีชีวิตชีวำ ในช่วงอำหำรเย็น ซวนเทียนฮั่วเสนอให้เฟิงเซียงหรูอยู่ที่ต ำหนักจุนเป็นเพื่อนพราชำยำหยุนพราชำยำหยุนมีควำมสุขมำก ซวนเทียนหมิงขมวดคิ้วขึ้นรำวกับว่ำเขำรู้สึกว่ำพี่เจ็ดของเขำเติบโตขึ้นอย่ำงฉลำด มีเพียงเฟิงหยูเองเท่ำนั้นที่บอกซวนเทียนฮั่วก่อนที่นำงจะจำกไปว่ำ “ถ้ำพี่เจ็ดไม่มี
ควำมรู้สึกที่จริงใจต่อนำง ได้โปรดปล่อยเซียงหรูไป ! ข้ำไม่อยำกให้เด็กคนนั้นถล ำลึกไปกว่ำนี้ นำงควรจะได้สิ่งที่ดีกว่ำที่จะเป็น”ซวนเทียนฮั่วยังไม่รู้ด้วยซ ้ำว่ำท ำไมเขำถึงท ำเช่นนี้เมื่อเฟิงหยูเองพูดค ำเหล่ำนี้เขำมีควำมต้องกำรที่จะขอให้เฟิงเซียงหรูกลับไปกับพี่รองของนำงทันที นอกจำกนี้เขำยังรู้สึกว่ำเขำไม่ได้จริงใจกับนำงแต่เขำก็ไม่สำมำรถหำเหตุผลที่ชัดเจนว่ำท ำไมเขำถึงอยำกให
