วกนางไม่เข้าใจ เห็นได้ชัดว่าพวกนางพักอยู่ในตำหนักของตัวเอง แต่ทำไมพวกนางถึงมาอยู่ที่ห้องโถงจาวเหอเมื่อพวกนางตื่นขึ้นมา? นอกจากนี้ใครเป็นคนถอดเสื้อผ้าของพวกนาง ?ทำไมพวกนางจำอะไรไม่ได้ ?พวกนางทั้งสองคุกเข่าบนพื้นตัวสั่นพวกนางรู้สึกว่าความตายใกล้เข้ามาอย่างช้า ๆ พระพักต์ของฮ่องเต้เต็มไปด้วยความโกรธ และพระสนมหยวนชูเติมเชื้อเพลิงลงในกองไฟจากด้านข้าง “ฝ่าบาทพวกนางเป็นน้องสาวในตำหนักใน ไม่จำเป็นต้องทำสิ่งที่ยากสำหรับพวกนาง หม่อมฉันคิดว่าพวกนางแค่อยากรับใช้ฝ่าบาทมากเกินไปไม่ว่าจะเป็นเรื่องใดก็ตาม มันเป็นเพราะความรู้สึกของพวกนาง แล้วฝ่าบาทจะเก็บน้องสาว 2 คนนี้ไว้ที่ห้องโถงจาวเหอ ! หม่อมฉันแก่
แล้ว ควรมีคนใหม่ควรมารับใช้ฝ่าบาท ในอนาคตหม่อมฉัน……จะไม่มาอีกต่อไปเพคะ”หลังจากพูดอย่างนี้นางลุกขึ้นยืนและทำท่าเหมือนจะเดินจากไปฮ่องเต้รีบเอื้อมมือดึงพระสนมหยวนชูกลับมา ไม่สนใจว่ามีคนอื่นยังอยู่ในห้องโถงด้านในนี้ เขาดึงนางขึ้นไปบนตักของเขาและพูดด้วยความตกใจ “ที่รักของข้า ได้โปรดอย่าพูดเช่นนั้น หัวใจของข้าเป็นของเจ้าเท่านั้น เจ้าไม่สามารถทิ้งข้าได้ ไม่ว่าอะไรก็ตาม ! ” หลังจากพูดอย่างนี้ เขาก็มองคนสองคนคุกเข่าบนพื้น กัดฟันของเขาด้วยความโกรธ “ลากพวกนางทั้งสองออกไปโบยจนตาย ! โบยพวกนางให้ตาย ! ”ด้วยคำสั่งประหารชีวิตสนมเซียงและท่านผู้หญิงหลิวตัวแข็งทื่อพวกนางสองคนตะโกนด้วยพลังทั้งหมดของพวกเขา “เราถูกกล่าวหา !
