เราถูกกล่าวหาจริง ๆ ! เราไม่รู้อะไรเลยเราไม่รู้ว่าเรามาที่นี่ได้อย่างไร เรานอนหลับในตำหนักของเราเอง ! แต่เมื่อเราลืมตา เราอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ต้องมีใครบางคนลักพาตัวเรามา ! ได้โปรดเชื่อพวกเราด้วยเพคะ ! ”เสียงตะโกนเหล่านี้ทำให้ฮ่องเต้รู้สึกหงุดหงิดและดูเหมือนว่าหัวของเขาจะเจ็บปวดอีกครั้ง เขารีบกอดพระสนมหยวนชูอย่างรวดเร็วเพื่อให้ได้รับการปลอบโยนจากนาง พระสนมหยวนชูลูบหลังเบา ๆแต่ใจนางก็ว้าวุ่น คำพูดสุดท้ายจากทั้งคู่ทำให้นางรู้สึกไม่สบายใจ……
