ดูถูกเหยียดหยามน ้าหอมที่อยู่บนร่างกายของเขาจากหญิงสาวคนนั้น”ท่านพี่”ในที่สุดเฟิงจื่อหรูก็มีโอกาสแสดงความสับสนว่า “เกิดอะไรขึ้นในพระราชวัง ? เกิดอะไรขึ้นกับฮ่องเต้ ในการเดินทางเข้าสู่พระราชวัง ทำไมข้าถึงรู้สึกราวกับว่าทุกอย่างเปลี่ยนไป ? ”สถานการณ์นั้นซับซ้อนเกินไปและเฟิงหยูเองไม่รู้วิธีที่จะบอกนางจึงพูดว่า “อย่าเชื่อในสิ่งที่เจ้าเห็น เสด็จพ่อได้รับอันตรายจากใครบางคน ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้เป็นตัวปลอม นอกจากนี้เจ้าต้องจำไว้ว่าพระสนมหยวนชูและองค์ชายแปดเป็นคนเลว เจ้าต้องระวังตลอดเวลาขณะอยู่ในพระราชวัง มันดีพอที่จะจำไว้ แต่เจ้าต้องไม่ปล่อยให้มันแสดงออกมาบนใบหน้าของเจ้า” หลังจากที่นางพูดเรื่องนี้นางก็ยังรู้สึกไม่สบายใจ ดังนั้นนางจึงจับเฟิงจื่อหรูและพูดว่า “ไปเราจะกลับคฤหาสน์กัน ข้าจะพาเจ้าออกไป”เฟิงจื่อหรูตกตะลึงและกล่าว“กลับคฤหาสน์หรือ ? แต่ฝ่าบาทไม่ยอมให้ข้าออกไปขอรับ ! ” เขาสะบัดตัวหลุดจากเฟิงหยูเองและส่ายหน้า “ท่านพี่ แม้ว่าข้าไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ข้าเข้าใจว่าพระประสงค์ของฮ่องเต้จะต้องไม่ถูกมองข้าม ข้าไม่อนุญาตให้ท่านพี่ทำอะไรที่ขัดพระประสงค์ของฮ่องเต้เพื่อเห็นแก่ข้า เมื่อข้าออกจาก
พระราชวัง ข้ากลัวว่าฝ่าบาทจะหมายหัวบนท่านพี่และพี่เขย นั่นเป็นสาเหตุที่ข้าไม่สามารถไปได้ แม้ว่าพวกเขาจะปฏิบัติต่อข้าในฐานะตัวประกัน ข้าจะอยู่ในพระราชวัง อย่างน้อยที่สุดสิ่งนี้สามารถแลกเปลี่ยนเพื่อคว
