่ ตอนนี้แม้ข้าเองก็ไม่สามารถช่วยชีวิตผู้คนในพระราชวังได้ เจ้าควรทำสิ่งที่เจ้าสามารถทำได้เพื่อป้องกันตัวเอง การปกป้องตัวเจ้าเองเป็นสิ่งสำคัญที่สุด การไปที่ฝ่ายบ่าวรับใช้ที่มีความผิดนั้นเป็นเรื่องปกติ แค่อดทนนิดหน่อยองค์ชายเก้าและข้าจะคิดวิธีที่จะช่วยเสด็จพ่อจากข้างนอก เราจะเข้ามาในพระราชวังบ่อยครั้ง ระวังตัวด้วย ครั้งต่อไปที่ข้าเข้ามาในพระราชวัง ข้าจะมาหาเจ้า”หลังจากที่นางพูดแบบนี้นางไม่ได้อยู่อีกต่อไป นางแนะนำยาให้จางหยวนก่อนที่จะออกไปในความมืดของยามค ่าคืนจางหยวนพยุงตัวเองขึ้นมาและมองดูเฟิงหยูเองจากไปเขาอดไม่ได้ที่จะฉีกขาด ในความเป็นจริง เขาไม่กลัวที่จะตายแม้แต่น้อยและไม่กลัวความเจ็บปวดและความทุกข์ แต่เมื่อเขาคิดว่าเขาจะไม่อาจรับใช้ฮ่องเต้ได้อีกต่อไป เขารู้สึกไม่สบายใจอย่างยิ่ง เขาเข้ามาในพระราชวังตั้งแต่อายุ 4 ขวบ หลังจากเข้าไปในพระราชวัง เขา
ดูแลฮ่องเต้กับอาจารย์ของเขาเสมอ ในเวลานั้นเขายังเด็กและมักจะทำผิดพลาด ฮ่องเต้จะตะโกนใส่เขาเสมอ แต่ฮ่องเต้ไม่เคยสั่งให้เขาถูกตี มีหลายครั้งที่อาจารย์ตีเขา และฮ่องเต้จะแอบมอบขนมหวานให้เขาด้านหลังอาจารย์ของเขา ต่อมาเมื่ออาจารย์ของเขาแก่ตัวลงแล้วและองค์ชายเก้าออกไปอยู่ตำหนักของตัวเอง อาจารย์ของเขาไปดูแลองค์ชายเก้า เหลือเขาเพียงคนเดียวที่เคียงข้างฮ่องเต้อาจกล่าวได้ว่าขันทีตัวเล็กๆ และฮ่องเต้พึ่งพากันเพื่อความอยู่รอดในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เขาเฝ้าดู
