เมื่อเขำกล่ำวถึงเรื่องนี้เฟิงหยูเฮงโบกมือเพื่อหยุดเขำ จำกนั้น นำงก็หันไปกล่ำวกับซวนเทียนเก้อ “ตอนนี้ข้ำจะเข้ำไปในพระรำชวัง ของฮ่องเต้ เจ้ำจะไปด้วยหรือไม่ ? ”
”ข้ำจะไป! ” ซวนเทียนเก้อกล่ำวว่ำ “เนื่องจำกเสด็จลุงป่วย ข้ำ ต้องไปที่พระรำชวังเพื่อพบเสด็จลุง”
นำงทำให้ท่ำทำงของนำงชัดเจนดังนั้นเฟิงเทียนหยูและเหรินซี เฟิงกล่ำวทันทีว่ำพวกนำงจะกลับคฤหำสน์เพื่อบอกบิดำของพวกนำง สำหรับบำงสิ่งเช่นนี้ โดยทั่วไป และในฐำนะเสนำบดี พวกเขำจะไม่ถูก ทิ้งให้อยู่ในควำมมืด
เฟิงหยูเฮงพยักหน้ำและกล่ำวว่ำ“ไม่เป็ นไร ข้ำจะนั่งรถม้ำของ เจ้ำ ! ขันทีจำงหยวน เจ้ำมำกับข้ำ บอกรำยละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับ สถำนกำรณ์ระหว่ำงเดินทำง” หลังจำกจัดกำรสิ่งต่ำง ๆ ในด้ำนนี้ นำง หันมำและกล่ำวกับวังซวน “รีบกลับไปที่ตำหนักอย่ำงรวดเร็วและนำ ชุดยำของข้ำไปด้วย” ขณะที่นำงกล่ำวสิ่งนี้ นำงถอดป้ ำยประจำตัว ของนำงและส่งมอบให้กับวังซวน “ถ้ำเจ้ำไปไม่ทันพวกข้ำ ก็แค่ใช ้ แผ่นป้ ำยประจำตัวของข้ำเพื่อเข้ำไปในพระรำชวังของฮ่องเต้ และไป หำข้ำที่ห้องโถงจำวเหอ ซวนเทียนหมิงคงจะรู ้ข่ำวแล้วและมุ่งหน้ำเข้ำ ไปในพระรำชวัง อย่ำรอช ้ำ ออกไปทันที”
