กลุ่มย้ำยออกด้วยคำเพียงไม่กี่คำแยกย้ำยทันทีเฟิงหยูเฮงนำ จำงหยวนและหวงซวนไปยังรถม้ำรำชสำนักของซวนเทียนเก้อที่วิ่งไป ตำมทำงของพระรำชวังของฮ่องเต้ จำงหยวนวิเครำะห์สถำนกำรณ์ ของพวกเขำ “พูดได้ว่ำฝ่ำบำททรงโกรธเพรำะเรื่องขององค์ชำยแปด แน่นอน แต่จำกควำมเข้ำใจของข้ำ กำรที่ได้อยู่กับฝ่ ำบำทหลำยปี แม้ว่ำฝ่ำบำทจะโกรธก็ไม่ควรไปถึงจุดนี้ เมื่อมองดูมันในวงกว้ำง ยิ่งขึ้น แม้ว่ำฝ่ำบำทจะล้มป่วยจำกหัวใจที่แตกสลำย ฝ่ ำบำทก็ไม่ควร ยืนกรำนที่จะออกพระรำชโองกำรแบบนี้ในช่วงเวลำวิกฤตเช่นนี้พะยะ ค่ะ”
“ทำไมเสด็จลุงถึงสั่งเช่นนี้? ” ซวนเทียนเก้อพร ้อมกับขมวดคิ้ว “เจ้ำบอกว่ำเสด็จลุงพบกับนำงกำนัลหลิวงั้นหรือ ? นำงได้ร ้องขอ อะไรหรือไม่ ? ”
จำงหยวนส่ำยหัว“ฝ่ำบำทพบกับนำงก ำนัลหลิว ในตอนแรกฝ่ำ บำทไม่ต้องกำรพบนำง แต่ฝ่ำบำทรู ้สึกว่ำนำงก ำนัลหลิวก ำลังจะ สูญเสียบุตรชำยของนำง ฝ่ำบำทรู ้สึกสงสำรนำง ดังนั้นฝ่ำบำทจึง ยอมพบนำง ในเวลำนั้นข้ำก็อยู่ด้วย และนำงกำนัลหลิวก็ขอฝ่ำบำท ให้โอกำสแก่องค์ชำยแปดอีกครั้ง หลังจำกที่นำงถูกปฏิเสธจำกฝ่ำ บำท นำงก็หยุดร ้องให้ แต่ไม่มีกำรเคลื่อนไหวอื่น ๆ ที่ถูกสร ้ำงขึ้น แต่ วันนี้ก่อนเที่ยงวัน ด้วยเหตุผลบำงอย่ำงมันก็เหมือนกับว่ำฝ่ำบำทถูก ครอบงำทันที ทันใดนั้นฝ่ำบำทก็ลุกขึ้นนั่งจำกบัลลังก ์และจับมือข้ำไว้ ฝ่ำบำทกล่ำวว่ำจำงหยวนรีบไปยกเลิกพระรำชโองกำรนั้น และให้