่เดินออกไป “ฮะพี่แปดเก่งทุกอย่าง แต่ผู้หญิงที่เสด็จพี่เลือกไม่ดีเลย เสด็จพี่ไม่สามารถเปรียบเทียบกับพี่เก้าได้ พี่ชายของข้า พวกเขาเป็นต้นเหตุของความกังวล ข้าอยากรู้สึกสบายใจแต่ทำไม่ได้ ลืมมันไปเถิด ไปหาพี่ห้าเพื่อเตือนถึงสถานการณ์ของพี่แปด เราต้องให้เสด็จพี่เข้ากับคุณหนูสี่ตระกูลเฟิงได้ดี มันจะดีที่สุดถ้าพี่ห้าไม่ได้เดินตามรอยเท้าของพี่แปด”ในที่สุดทุกคนก็จากไปและในห้องก็เงียบลงมีแต่บ่าวรับใช้ของตำหนักเซียงเท่านั้นที่ยังคุกเข่าอยู่บนพื้น ด้วยน ้าตาบนใบหน้า ในที่สุดพวกนางก็รู้สึกตัว ทำไมพวกนางต้องร้องไห้ ? ทำไมพวกนางถึงคุกเข่า ? พวกนางร้องไห้โดยไม่รู้ตัว เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ?เมื่อเห็นความสับสนในใบหน้าของบ่าวรับใช้ซวนเทียนโมก็สงสัยอีกครั้งว่าเฟิงหยูเองให้ยาแปลก ๆ แก่พวกนางเพื่อที่จะทำให้พวกนางสับสนหรือไม่ เขาสบถกับบ่าวรับใช้ที่โง่เขลาเสียงดังลั่นและระบายความโกรธที่เขากับบ่าวรับใช้เหล่านี้ ในท้ายที่สุดเขายังคงกระอักเลือดด้วยความโกรธสำหรับกลุ่มของซวนเทียนเก้อพวกนางบอกว่าพวกนางจะไปเยี่ยมองค์ชายห้า และไปหาเขาจริง ๆ กลุ่มออกจากตำหนักเซียง และมุ่งหน้าไปยังตำหนักหลี่ หลังจากไปถึง พวกนางเกาะติดองค์ชายห้าและเตือนเขาด้วยการวิเคราะห์ความเจ็บปวดขององค์ชายแปดได้ทน
ทุกข์กับองค์ชายห้า พวกนางกระตุ้นให้เขาเข้ากันได้ดีกับคุณหนูสี่ตระกูลเฟิง และไม่อนุญาตให้เกิดโศกนาฏกรรมขององค์ชายแปดซ ้าในตำหนักหลี่ในขณะเ
