ากก้าวผ่านประตูไป ซวนเทียนเก้อก็เริ่มกล่าว เฟิงหยูเองได้ยินเช่นนี้และต้องการหัวเราะ มีความสุข ? ขยับตัว ? มีความเป็นไปได้ว่าองค์ชายแปดจะกระอักเป็นเลือดใช่หรือไม่ ?ความเป็นจริงได้พิสูจน์แล้วว่าความเข้าใจของเฟิงหยูเองต่อองค์ชายแปดนั้นดีมากในขณะนี้ซวนเทียนโมรู้สึกราวกับว่าเขาอยากจะกระอักเป็นเลือด เขายังคงนอนอยู่บนเตียงเนื่องจากไม่มีส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายที่ไม่เจ็บ เขาไม่ต้องการที่จะเคลื่อนไหว แต่เขาก็ได้ยินเสียงที่น่ารำคาญของซวนเทียนเก้อในเวลาเช่นนี้ นางยังบอกอีกว่านางพาเฟิงหยูเองมาด้วยงั้นหรือ ไม่ว่าเขาจะฟังสิ่งนี้อย่างไร มันฟังดูไม่เหมือนว่านางจะมาเยี่ยมเขา พวกนางมาเยาะเย้ยเขาหรือไม่ ?ด้วยการประคองของบ่าวรับใช้เขาก็สามารถนั่งบนเตียงได้ก่อนที่เขาจะจัดเสื้อผ้าของเขาได้ ประตูก็เปิดออกโดยไม่มีการเคาะตามมาด้วยเสียงตะโกนดัง ขณะที่ลูกพี่ลูกน้องของเขาผู้หนึ่งมองว่าเป็นสมบัติล ้าค่าของฮ่องเต้บุกเข้ามาในห้อง“โอ้พี่แปดของข้า ! ” นี่คือหลังจากการเปิดตัวของซวนเทียนเก้อ สาเหตุของเรื่องนี้คือนางเห็นใบหน้าครึ่งหนึ่งของซวนเทียนโมที่
กงชานข่วน “พี่แปดเป็นอย่างไรบ้าง ? ใบหน้าของเสด็จพี่ไม่ถูกทำลายใช่หรือไม่ ? ข้าคิดว่ามันเป็นแผลเล็ก ๆ แต่ตอนนี้มันดูใหญ่มาก การได้รับบาดเจ็บอย่างนี้ข้ากลัวว่าจะไม่สามารถกู้คืนได้อีก ? ”ในขณะที่กล่าวสิ่งนี้นางถามเฟิงหยูเอง “อาเอง มีการรักษาอะไรหรือไม่ ? ” ในขณะที่กล่าว
