สิ่งนี้ นางยื่นมือออกไปสัมผัสใบหน้าของซวนเทียนโมแน่นอนซวนเทียนโมไม่ให้นางสัมผัสได้เขาหลบไป เขากล่าวด้วยความโกรธมากว่า “ตอนนี้เจ้าอายุเท่าไร ทำไมเจ้าถึงสัมผัสกับสิ่งต่าง ๆ ได้อย่างรวดเร็ว”“ไม่ว่าข้าจะอายุเท่าไรข้าก็เป็นลูกพี่ลูกน้องของเสด็จพี่ ! ข้าเป็นห่วงเกี่ยวกับอาการบาดเจ็บของเสด็จพี่และไม่อายเลย เสด็จพี่เป็นผู้ชายที่โตแล้ว เสด็จพี่จะขี้อายทำไมเพคะ ? ”อาย? ซวนเทียนโมเกือบหายใจไม่ออกเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้เขาโตแล้ว เขาจะกลายเป็นคนขี้อายได้อย่างไร ?ก่อนที่เขาจะกล่าวออกมาเขาได้ยินเฟิงหยูเองกล่าวอย่างช้า ๆว่า “มันจะยากมากที่จะฟื้น แม้ว่าเนื้อหนังจะขึ้นกลับมาใหม่ แต่ก็จะทำให้เกิดแผลเป็นอย่างแน่นอน”นี่เป็นการกล่าวด้วยเสียงที่ดังมากและมันก็เพียงพอแล้วสำหรับคุณหนูที่เข้ามา หลังจากพวกนางได้ยิน เหรินซีเฟิงและเฟิงเทียนหยูมองหน้ากันอย่างรวดเร็วและกล่าวว่า “หืม ? มันจะไม่ดีขึ้นหรือ ฦ ถ้าอย่างนั้นมันก็น่าสมเพชเกินไปสำหรับองค์ชายแปด ! ”
“ใช่! ในอนาคตพระองค์จะกลายเป็นคนที่น่าเกลียดที่สุด แม้ว่าพระองค์จะมีตำแหน่งในฐานะองค์ชายคอยสนับสนุน มันคงเป็นเรื่องยากสำหรับพระองค์ที่จะมีหญิงงามที่ต้องการแต่งงานเข้าตำหนักเซียงใช่หรือไม่ ? ””ใช่! หลังจากทั้งหมดใบหน้านี้น่ากลัวเกินไป ถ้าข้าตื่นขึ้นมาในตอนกลางคืน และเห็นมัน ข้าอาจจะตกอยู่ในความกลัว ไม่มีใครที่จะประมาทต่อชีวิตของพวกนางเพื่อเห็นแก่สถานะของตำหนักเ
