หานชิงอวี่ไม่ใส่ใจกับการหลบหนีของอิ๋นซู่เหลียน เพราะเขาไม่ใช่คนที่ต้องการไล่ล่าเพื่อกำจัดทุกสิ่งทุกอย่าง
แต่การที่เธอออกไปจากตรงนี้ก็ทำให้บรรยากาศกลับมาสงบลง
“บัดซบ! ยัยผู้หญิงสารเลวนั่น!”
นิสัยของจางอวี้หัวต่างจากหานชิงอวี่อย่างสิ้นเชิง เขาเป็นคนในวงการนอกกฎหมาย หากไม่โหดเหี้ยมก็คงยากที่จะยืนหยัดอยู่ต่อไปได้
“คนก็หนีไปแล้ว เอาไว้โอกาสหน้าค่อยว่ากัน ตอนนี้ไปเคลียร์เรื่องของโรงพยาบาลเราก่อน เรื่องของโรงพยาบาลที่สองนั่นน่ะ อย่ามาแก้ที่โรงพยาบาลเรา” หานชิงอวี่ได้ยินเสียงบ่นของจางอวี้หัวก็พูดอย่างไม่ค่อยพอใจนัก
“ได้ ๆ ถ้างั้นคุณนักข่าวทั้งหลาย รบกวนกลับไปก่อนนะครับ และอย่าลืมรายงานข่าวตามที่เราบอก” จางอวี้หัวได้ยินดังนั้นก็รีบตอบรับและเริ่มสลายนักข่าวให้
“ได้ครับ!”
“ลาก่อนครับ คุณจาง!”
“……”
นักข่าวเหล่านี้ เห็นได้ชัดว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเขาร่วมงานกับจางอวี้หัว ทุกคนแยกย้ายไปอย่างรวดเร็ว ไม่มีใครหลงเหลืออยู่อีก
“จางอวี้หัว คิดจะก่อเรื่องอะไรอีก!” หานชิงอวี่ถามพลางขมวดคิ้ว สายตาจับจ้องจางอวี้หัวที่ดูเหมือนจะรีบร้อนเข้ามาคุยด้วย
“หมอหาน เรื่องนี้อย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะ ผมแค่จะจัดการกับอิ๋นซู่เหลียนจากโรงพยาบาลที่สอง เรื่องที่เกิดขึ้น นั่นน่ะเป็นเพราะพวกเขาทั้งนั้น!”
“และถ้าเขาไม่มีทางแก้ไขที่ดีพอละก็ ผมจะฟ้องเขาแน่!”
“อืม ครั้งหน้าถ้าจะก่อเรื่องอีก ให้ไปก่อที่โรงพยาบาลที่สอง เพราะนี่โรง
