มีความรู้สึกว่าถูกปฏิเสธต่อเฟิงเฟินไดที่มีอยู่ในหัวใจของพระสนมหลี่เฟิงเฟินไดเป็นคนแรกที่ตามหานาง และมันก็เกิดขึ้นระหว่างการล่าสัตว์ในช่วงฤดูหนาวเมื่อนางอายุน้อยที่สุด ไม่ใช่ว่าคำพูดของนางจะไม่ส่งผลกระทบต่อนาง แต่หลังจากได้เลื่อนตำแหน่งเป็นพระสนมและในเรื่องของซวนเทียนเฟิงที่ชอบเฟิงหยูเอง นางก็ไม่ต้องการที่จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเฟิงเฟินได นอกจากนี้นางยังเย้ยหยันสิ่งที่เฟิงเฟินไดกล่าวแต่เฟิงเฟินไดก็ไม่ยอมแพ้แบบนี้แม้ว่านางจะรู้ว่านางไม่สามารถทำอะไรกับพระสนมหลี่ได้อีกต่อไป แต่นางก็ยังมีความสุขอย่างแท้จริงกับการทำให้พระสนมหลี่ไม่มีความสุข นางก้าวไปข้างหน้าไม่หยุด นั่งอยู่ข้าง ๆ พระสนมหลี่ และสิ่งแรกที่นางกล่าวคือ “พระองค์มีความคิดต่าง ๆ อยู่ในใจ ข้าสงสัยว่าพี่รองที่ฉลาดของข้าสังเกตเห็นหรือไม่ ? ข้าเห็นพระองค์กำลังปฏิบัติต่อนางอย่างอบอุ่น แต่ดูจากท่าทีของพี่รองแล้ว นางไม่ได้สนใจแม้แต่น้อย”พระสนมหลี่ตัวสั่นและรู้สึกตกใจเล็กน้อยนางอดไม่ได้ที่จะถาม“เจ้ากำลังพูดเรื่องไร้สาระอะไร ? ความคิดนี้หมายความว่าอย่างไร ?” แม้ว่านางจะกล่าวแบบนี้ แต่ก็มีความกังวลใจและสายตาของนางหลุกหลิก นางมองอย่างรวดเร็วในทิศทางของเฟิงหยูเอง ซึ่งทำให้เฟิงเฟินไดเย้ยหยัน
“ท่านหยุดหลอกลวงตัวเองความคิดของท่านเขียนไว้อย่างชัดเจนบนใบหน้า ! มีเพียงคนโง่เท่านั้นที่ไม่สามารถเข้าใจได้ หากสิ่งต่าง ๆ เป็นไปตามที่คิดไว้ คงไม่ใช่แค่ข
