ป้าใหญ่ของเจ้ามาถึงก่อนเมื่อถึงเวลานั้นเจ้าสามารถกลับไปกับนางและหลีกเลี่ยงเรื่องน่าเบื่อนี้ได้”กงจู้ตกตะลึงและขอโทษอย่างรวดเร็ว“ท่านป้ารองเข้าใจผิดเจ้าค่ะ ข้าไม่มีเจตนาเช่นนี้”อย่างไรก็ตามพระสนมหลี่ไม่สนใจนางหันกลับมามองเฟิงหยูเองอย่างมีความสุขกงซานแอบปิดปากกัดฟันของนางแล้วกลับไปยังที่นั่งของนางนางไม่เข้าใจว่าท่านผู้หญิงหยวนทำอะไรให้พระสนมหลี่ไม่มีความสุขหรือว่าเฟิงหยูเองพยายามบีบพวกนางออกมา ? ถ้านางพยายามที่จะบีบพวกนางออกมา นางเคยล่อลวงพระสนมหลี่หรืออะไรกันแน่ ?ในที่สุดท่านผู้หญิงหยวนก็มาถึงเฟิงหยูเองหยุดหัวข้อพูดคุยของพระสนมหลี่เกี่ยวกับองค์ชายหกและเตือนนางว่า “ท่านควร
กลับไปยังที่นั่งประธาน นั่นจะสะดวกที่สุดสำหรับแขกที่มาทักทายท่าน”พระสนมหลี่ลังเลอย่างยิ่งที่จะออกห่างจากเฟิงหยูเองแม้เพียงหนึ่งนิ้วแต่คำพูดของเฟิงหยูเองทำให้นางมีความแน่วแน่ยิ่งขึ้น เมื่อมองไปที่ท่านผู้หญิงหยวน ผู้ซึ่งเข้าไปในห้องนั่งเล่นแล้วก็พยักหน้าแล้วกล่าวว่า “อาเองเป็นคนที่มีน ้าใจมากที่สุด” จากนั้นนางก็กลับไปที่นั่งของนางหลังจากที่นางจากไปซวนเทียนเก้อและคนอื่น ๆ เข้ามา และเริ่มนินทาโดยถามว่า “ยาวิเศษชนิดใดที่พระสนมหลี่ใช้อยู่ ? ”เฟิงหยูเองกล่าวอย่างเฉยเมยโดยไม่มีการจ้องมองใดๆ“ดูเหมือนว่าความฉลาดของพี่หกจะมาจากเสด็จพ่อ ! ถ้าพระองค์เหมือนพระสนมหลี่ มันจะเป็นเรื่องลำบากมากจริง ๆ ”ก่อนที่ซวนเทียนเก้อและคนอื่นๆจะ
