้วนางหวังว่ากงซานจะสามารถนำคนจำนวนมากเข้ามาและนางคิดว่าด้วยความสามารถของผู้หญิงคนนั้นในการพิจารณาอย่างถี่ถ้วน นางจะคิดถึงสิ่งนั้น แต่แผนไม่สามารถติดตามการเปลี่ยนแปลงได้ ตอนนี้สถานการณ์แตกต่างอย่างสิ้นเชิง เฟิงหยูเองและซวนเทียนเก้อมาและพวกนางก็พาบุตรสาวของเสนาบดีฝ่ายขวาและบุตรสาวของแม่ทัพปิงหนานมา เมื่อพวกนางทั้งสี่ยืนอยู่ที่นั่นก็เพียงพอที่จะยกระดับบรรยากาศ นางไม่ต้องการคนต ่าต้อยเหล่านี้ที่กงซานพามาเพื่อช่วยเสริมบรรยากาศ นั่นเป็นสาเหตุที่ผู้คนที่นางหวังว่าจะมานั้นเป็นสิ่งพิเศษ แม้ว่าพระสนมหลี่ก็ชัดเจนว่านางไม่ควรตบใครโดยไม่มีเหตุผลแต่ก็ยากที่จะพบความสุขใด ๆ บนใบหน้าของนางจูเอ่อพานางกำนัลไปข้างหน้าเพื่อรับของกำนัลจากนั้นเห็นว่าพระสนมหลี่ไม่ต้องการที่จะพูดกับคนเหล่านี้ ดังนั้นนางจึงยิ้มและริเริ่มที่จะกล่าวว่า “ท่านฮูหยินและคุณหนู งานเลี้ยงวันนี้อยู่ในห้องนั่งเล่นบ่าวรับใช้ผู้นี้จะพาพวกท่านไป ! ”ทุกคนเห็นด้วยพวกเขาไม่ต้องการอยู่ในห้องโถงใหญ่นี้ต่อไป สีหน้าของพระสนมหลี่แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่านางไม่เต็มใจต้อนรับ
พวกนาง ลำดับความสำคัญสูงสุดของพวกนางคือการหลีกหนีจากสายตาของพระสนมหลี่อย่างรวดเร็วและค้นหาว่าเกิดอะไรขึ้นพวกฮูหยินและคุณหนูออกไปแต่กงซานอยู่ข้างหลัง เมื่อนางเข้าไปในห้องโถงนางได้ให้ความสนใจกับสถานการณ์ในบ้าน เมื่อนางเข้าไปในห้องโถงใหญ่แล้ว นางยังไม่เห็นท่านผู้หญิงหยวน นางรู้ว
