่าท่านผู้หญิงหยวนกำลังจะมาอย่างแน่นอน เป็นเพียงว่านางไม่ได้มาเร็วขนาดนี้ ! นางมองพระสนมหลี่กล่าวอย่างอบอุ่นกับเฟิงหยูเอง แต่น ้าเสียงและสีหน้าของเฟิงหยูเองนั้นไม่สนใจ มีหลายครั้งที่นางแค่พยักหน้าหรือส่ายหน้า นางไม่ตอบ ความรู้สึกนั้นเหมือนกับนางกับพระสนมหลี่ ด้านหนึ่งก็เย็นชา และอีกฝ่ายรู้สึกอบอุ่น มันเป็นเพียงสถานการณ์ที่พลิกกับเฟิงหยูเองกงซานสงสัยว่าพระสนมหลี่ตั้งใจทำสิ่งนี้ได้อย่างไรไม่นานหลังจากนั้นจูเอ่อกลับมาแล้ว เมื่อมองไปที่กงซาน ในที่สุดนางก็จำได้ว่าพระสนมหลี่ “องค์หญิงหวู่หยางก็ไปยังห้องรับแขก เราควรจะไปที่นั่นก่อนหน้านี้ ! ”จากนั้นพระสนมหลี่พยักหน้าและกล่าวว่า“ถูกต้อง เราจะต้องไม่ปล่อยให้องค์หญิงรอ” หลังจากกล่าวแบบนี้ นางก็ไปจับมือเฟิงหยูเองเฟิงหยูเองดึงมือของนางออกมาอย่างไม่แยแสและกล่าวกับจูเอ่อว่า “ดูแลพระสนมหลี่ เมื่อคืนนี้หิมะตกลงมาเล็กน้อย และข้างนอกมันลื่น ! ”
พระสนมหลี่รู้สึกอึดอัดใจเล็กน้อยแต่นางยังคงยิ้มอยู่บนใบหน้าของนาง ในขณะที่เดินนางผ่านกงซานและไม่ได้มองนาง พฤติกรรมของนางแตกต่างจากตอนที่พบกันครั้งสุดท้ายกงซานขมวดคิ้วเดินไปข้างหลังเล็กน้อยนางไม่สามารถเข้าใจได้อย่างแท้จริงว่าทำไมพระสนมหลี่จึงเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว สำหรับตัวนางเอง นางไม่ได้เข้าไปในพระราชวังหลังจากวันนั้น ดังนั้นจึงไม่อาจเป็นไปได้ว่านางทำให้พระสนมหลี่ขุ่นเคือง หากมีปัญหาอยู่ที่นี่ เป็นไปได้มากที่ส
